ภายในห้องนักบินของเครื่องบินขับไล่ เจ-10ซี
หัวใจของหวังจื้อกังเต้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ
เขาได้แต่จ้องมองประตูห้องนักบินของเที่ยวบิน HU7463 ที่เปิดออก
จากนั้น เงาร่างคนคนหนึ่งก็ถูกลมพัดปลิวออกไป!
“เวรเอ๊ย!”
คำสบถสุดหยาบหลุดออกจากปากหวังจื้อกัง!
เกิดเรื่องแล้ว!
ห้องโดยสารสูญเสียความดัน!
ความคิดนี้ทำให้เลือดในกายเขาแทบแข็งตัว
เขาจ้องประตูบานนั้นเขม็ง แล้วเห็นคนที่ถูกลมพัดออกไปพยายามตะเกียกตะกายปีนกลับเข้าไปอีกครั้ง
พวกนั้นกำลังทำบ้าอะไรกันอยู่!
ในขณะที่เขาร้อนใจจนแทบอยู่ไม่สุข
เขาก็เห็นกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งถูกแปะลงบนหน้าต่างห้องนักบินอย่างกะทันหัน
ระยะไกลเกินไป
มองไม่ชัด
“แม่งเอ๊ย!”
หวังจื้อกังกัดฟันแน่น ตัดสินใจทำเรื่องบ้าบิ่น!
เขาผลักคอนโทรลไปข้างหน้าอย่างแรง!
หัวเครื่องของเครื่องบินขับไล่ เจ-10ซี กดต่ำลงอย่างฉับพลัน ก่อนจะพลิกตัวอย่างสวยงาม!
บินกลับหัว!
เครื่องบินรบทั้งลำพลิกตัวหนึ่งร้อยแปดสิบองศาบนท้องฟ้าสูงหนึ่งหมื่นเมตร หันด้านท้องขึ้น แล้วพุ่งเข้าใกล้เที่ยวบิน HU7463 อย่างรวดเร็ว!
ระยะห่างระหว่างเครื่องบินทั้งสองลำลดลงอย่างรวดเร็ว!
หนึ่งร้อยเมตร!
ห้าสิบเมตร!
สามสิบเมตร!
สิบเมตร!
หยุด!
หวังจื้อกังคุมเครื่องบินรบไว้อย่างมั่นคง!
สายตาของเขาจับจ้องกระดาษขนาดเอสี่แผ่นนั้นทันที
บนกระดาษมีเพียงสองคำ
【นำทาง】
เลือดร้อนพลุ่งขึ้นสู่ศีรษะของหวังจื้อกัง!
เขายิ้มออกมา
แต่ขอบตากลับแดงก่ำ
“รับทราบ!”
เขาตะโกนเสียงแหบพร่าในช่องสัญญาณสาธารณะ ด้วยเสียงที่มีเพียงตัวเองได้ยิน