เปิดเรื่องแอบอ้างเป็นนักบินมือเอก ดึงเครื่องเชิดขึ้นฟ้าดื้อ ๆ!

ตอนที่ 46 นั่นมันคือการส่งสาร

7 นาที· 1.7K คำ

ขณะเดียวกัน

ศูนย์ควบคุมจราจรทางอากาศภาคตะวันตกเฉียงใต้

บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด

“รายงานครับ! รหัสตอบกลับของเที่ยวบิน 7463 ผิดปกติ!”

“เปลี่ยนเป็นโค้ดจี้เครื่องบิน 7500 แล้ว!”

เสียงสัญญาณเตือนแหลมบาดหูดังก้องไปทั่วห้องบัญชาการ

ทุกคนจับจ้องไปยังจุดสีแดงที่กะพริบไม่หยุดบนจอภาพขนาดใหญ่ทันที

7500

โค้ดนี้มีความหมายเพียงอย่างเดียว นั่นคือมีการกระทำที่ผิดกฎหมาย หรือก็คือการจี้เครื่องบิน!

“ติดต่อเที่ยวบิน 7463 เดี๋ยวนี้! ยืนยันสถานการณ์!”

พันโทเฉินฝานซึ่งบัญชาการอยู่ ณ ที่นั้น สั่งการด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ติดต่อไม่ได้ครับ! เรียกทางวิทยุแล้วไม่มีการตอบกลับ!”

“เที่ยวบินกำลังเบี่ยงออกจากเส้นทางที่กำหนด! มุ่งหน้าไปทางตะวันออก! ระดับความสูง 7,000 เมตร ความเร็วกำลังเพิ่มขึ้นผิดปกติ!”

ข่าวร้ายทยอยตามมาไม่ขาดสาย

เฉินฝานกำหมัดแน่นทันที

เบี่ยงออกนอกเส้นทาง ขาดการติดต่อ และส่งโค้ดจี้เครื่องบิน

ทุกอย่างชี้ไปยังความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุด!

นักบินสองคนในชุดนักบินวิ่งพรวดไปยังลานจอด

ที่นั่น เครื่องบินขับไล่ เจ-10ซี สองลำ ซึ่งมีรูปทรงเพรียวลื่นและเปี่ยมด้วยพลัง เตรียมพร้อมออกปฏิบัติการแล้ว

ฝาครอบห้องนักบินปิดลง เครื่องยนต์ติดขึ้น

ท่ามกลางเสียงคำรามสนั่นหวั่นไหว เปลวไฟท้ายเครื่องสีส้มแดงสองสายพวยพุ่งออกมา เครื่องบินขับไล่ลากกระแสอากาศเป็นทางยาว พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับดาบคม

“อินซุ่นเรียกหอควบคุม ถึงน่านฟ้าที่กำหนดแล้ว ระดับความสูง 8,000 เมตร”

เสียงของหวังจื้อกัง นักบินเครื่องบินนำ ดังผ่านช่องสัญญาณเข้ารหัส

“ยังไม่พบเป้าหมาย ย้ำ ยังไม่พบเป้าหมาย”

เฉินฝานจ้องหน้าจอเขม็ง “อินซุ่น เป้าหมายอยู่ตรงหน้าพวกคุณพอดี ทิศทาง 0-9-0 ระยะทางสามสิบกิโลเมตร”

ช่องสัญญาณเงียบไปสองสามวินาที ก่อนเสียงของหวังจื้อกังจะดังขึ้นอีกครั้ง แฝงความเคร่งเครียดอยู่เล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป