คนไข้รอสิบนาทีไม่ได้
เฉินเยี่ยนตัดสินใจทำสิ่งที่ทำให้นักบินทุกคนต้องมองว่าบ้าคลั่ง
เขาจะละทิ้งขั้นตอนมาตรฐาน
ดิ่งลงมาจากความสูงหมื่นเมตรด้วยความเร็วสูง เล็งไปยังทางวิ่ง แล้วลงจอดในครั้งเดียว!
“พี่เหลียง ต้าเป่า นั่งให้มั่น”
“เราจะลงไปตรง ๆ”
หัวใจของเหลียงตงกับอวี้ต้าเป่ากระตุกวูบ
ลงไปตรง ๆ งั้นเหรอ?
จากความสูงหมื่นเมตรเนี่ยนะ?
ล้อเล่นอะไรกัน!
นี่ต่างอะไรกับขับเครื่องบินเล่นกระโดดฟรีฟอลล์?
ความเร็วสูงเกินไป แถมยังอยู่สูงเกินไป ไม่มีทางเล็งให้ตรงทางวิ่งได้หรอก!
ต่อให้โชคดีเล็งตรงได้ ด้วยความเร็วขนาดนี้เครื่องบินก็หยุดไม่อยู่แน่ ต้องพุ่งเลยทางวิ่งจนเครื่องพังคนตายกันหมด!
“เฉินเยี่ยน ใจเย็นก่อน!”
เสียงของเหลียงตงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“อันตรายเกินไปแล้ว!”
“ฉันรู้ว่ากำลังทำอะไร”
เฉินเยี่ยนไม่อธิบายให้มากความ เขาคว้าวิทยุสื่อสารแล้วเรียกหอควบคุมเมืองหางโจวทันที
“หอควบคุมเมืองหางโจว สายการบินอวิ๋นหาง เที่ยวบิน A3886 เรียก”
“สายการบินอวิ๋นหาง เที่ยวบิน A3886 หอควบคุมเมืองหางโจวรับทราบ เชิญพูด”
เสียงของนักควบคุมจราจรทางอากาศจากหอควบคุมหนักแน่นและมั่นคง
“เที่ยวบิน A3886 มีผู้โดยสารป่วยฉุกเฉิน อาการวิกฤต ขอยกเลิกขั้นตอนการเข้าใกล้สนามตามมาตรฐาน ลดระดับจากตำแหน่งปัจจุบันทันที แล้วเข้าใกล้ทางวิ่งหมายเลข 01 ด้วยสายตา ขอเคลียร์ทางวิ่งหมายเลข 01!”
เฉินเยี่ยนพูดเร็วมาก แต่ทุกคำชัดเจนไม่มีตกหล่น
ฝั่งหอควบคุมเงียบไปสองวินาที
เห็นได้ชัดว่านักควบคุมจราจรทางอากาศตกใจกับคำขอสุดบ้าบิ่นของเฉินเยี่ยน
ดิ่งลงมาจากความสูงหมื่นเมตรแล้วลงจอดตรง ๆ งั้นเหรอ?
นี่กำลังขับเครื่องบินขับไล่อยู่หรือไง?
“เที่ยวบิน A3886 โปรดยืนยันคำขอ”