แต่หัวใจของอวี้ต้าเป่ากลับพุ่งขึ้นไปจุกอยู่ที่คอในชั่วพริบตา
การแตะพื้น
นี่คือขั้นตอนที่ทดสอบฝีมือกัปตันมากที่สุดตลอดการบิน
ไม่มีขั้นตอนไหนเทียบได้
โดยเฉพาะหลังจากเจอประสบการณ์ตอนบินขึ้นที่แทบไม่ต่างจาก “การปล่อยจรวด” อวี้ต้าเป่าก็เตรียมใจรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว
เขาถึงกับซ้อมในหัวไปแล้วว่า หากลงจอดแรงเกินไปจนเครื่องบินเด้ง เขาจะช่วยเฉินเยี่ยนแก้สถานการณ์อย่างไร
เขาสูดหายใจลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบลง
“หอควบคุม สายการบินอวิ๋นหาง เที่ยวบิน ZH9361 เข้าสู่แนวบอดไซต์ของทางวิ่ง 27 แล้ว”
เฉินเยี่ยนเปลี่ยนไปใช้ความถี่ของหอควบคุมแล้ว น้ำเสียงยังคงนิ่งเรียบ
“เที่ยวบิน ZH9361 หอควบคุมรับทราบ ทางวิ่ง 27 อนุญาตให้ลงจอด ลมพื้น 290 องศา ความเร็ว 3 เมตรต่อวินาที”
เสียงของนักควบคุมจราจรทางอากาศจากหอควบคุมดังชัดเจน
“อนุญาตให้ลงจอด เที่ยวบิน ZH9361”
เฉินเยี่ยนกวาดตามองแผงหน้าปัด แล้วกดแผงควบคุมเหนือศีรษะเบา ๆ ด้วยนิ้ว
แคล็ก
ลำแสงขนาดมหึมาสองลำพุ่งออกจากใต้ปีก แทงทะลุความมืด ส่องทางวิ่งเบื้องหน้าให้สว่างจ้า
เปิดไฟส่องตอนลงจอด
“ตรวจรายการก่อนลงจอด” เฉินเยี่ยนสั่งตามมาติด ๆ
“รับทราบ”
อวี้ต้าเป่าหยิบรายการตรวจสอบขึ้นมาทันที แล้วอ่านออกเสียง