หลังหลิวเฉียงตงแจ้งราคาออกมา ในใจเขายังคงกระวนกระวายอยู่บ้าง
เขากัดฟัน ก่อนยืนยันอีกครั้งว่า
“คุณกู้ ผมยอมแบ่งหุ้นจิงตง 20% ให้คุณ โดยคุณลงทุน 6.6 ล้านดอลลาร์ ราคานี้ถือเป็นความจริงใจสูงสุดที่ผมให้ได้แล้วครับ”
ในความคิดของเขา ราคานี้ถือว่ายุติธรรมมาก ถึงขั้นเตรียมใจไว้แล้วว่าอีกฝ่ายอาจต่อราคา
กู้หยานได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า ก่อนเอ่ยสิ่งที่ทำให้ทุกคนตะลึง
“ไม่ต้องใช้ 6.6 ล้านดอลลาร์หรอก”
กู้หยานชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว
“ผมให้คุณ 10 ล้านดอลลาร์ แลกกับหุ้นจิงตงแค่ 20% เท่าเดิม”
สิ้นเสียง หลิวเฉียงตงก็มองกู้หยานอย่างเหม่อลอย สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ
เขาไม่คิดเลยว่ากู้หยานจะไม่เพียงไม่ต่อราคา แต่กลับเพิ่มเงินลงทุนก้อนใหญ่ให้ทันที!
กงเสี่ยวจิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็มีสีหน้าตกตะลึง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เธอทำงานคลุกคลีอยู่ในระบบหน่วยงานส่วนกลางมานาน เห็นการลงทุนที่คิดคำนวณอย่างรอบคอบมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยพบผู้ลงทุนที่ใจกว้างเช่นนี้มาก่อน ราวกับยื่นเงินให้กันเปล่า ๆ
แม้แต่สวี่จงอี้ที่รู้ฐานะทางการเงินของกู้หยานดีอยู่แล้ว ยังเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย อดทอดถอนใจชื่นชมความเด็ดขาดของเจ้านายไม่ได้
กู้หยานมองสีหน้าตกตะลึงของทุกคนอย่างสงบนิ่ง แล้วอธิบายกับหลิวเฉียงตงว่า
“คุณหลิว ตอนนี้สิ่งที่คุณขาดที่สุดไม่ใช่แผนงาน แต่เป็นเงินทุน”
“สร้างระบบขนส่งเอง ขยายสินค้าให้ครบทุกหมวด ทุกขั้นตอนล้วนเป็นธุรกิจที่ต้องทุ่มเงินมหาศาล”
“โอกาสทองของธุรกิจอีคอมเมิร์ซผ่านไปเร็วมาก ถ้าอยากวิ่งนำหน้าและทิ้งคู่แข่งไว้ข้างหลัง ก็ต้องทุ่มสุดกำลัง”
“10 ล้านดอลลาร์เป็นแค่จุดเริ่มต้น หากภายหลังเงินทุนไม่พอ ก็บอกผมได้ทุกเมื่อ ผมเพิ่มเงินให้ได้อีก”
ในวินาทีนั้น หลิวเฉียงตงก็ยอมรับนับถือกู้หยานอย่างหมดใจ
เขาบุกเบิกธุรกิจมาหลายปี พบเจอนักลงทุนที่คอยคำนวณทุกฝีก้าวมานับไม่ถ้วน มีเพียงกู้หยานที่เป็นนักลงทุนซึ่งพร้อมสนับสนุนการเติบโตของบริษัทอย่างแท้จริงโดยไม่มีเงื่อนไข
เขาลุกขึ้นยืน ยื่นมือออกไปอย่างจริงจัง แล้วกล่าวจากใจว่า
“คุณกู้ ผมจะจดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้ ขอให้เราร่วมมือกันด้วยดีครับ!”
“ร่วมมือกันด้วยดีครับ”
กู้หยานยิ้มพลางจับมือตอบ