เที่ยงคืนลึก ๆ ที่โรงแรมกั๋วเม่า ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีตชั้นบนสุด
ภายในห้องกว้างขวางหรูหรา กู้หยานเอนอยู่ที่หัวเตียง ปลายนิ้วคีบบุหรี่ ท่าทางเกียจคร้าน
สายตามองไปที่หยางมี่ซึ่งเพิ่งเดินออกจากห้องน้ำ
หยางมี่ในวัยเพียง 21 ปี เต็มไปด้วยความไร้เดียงสาที่ยังไม่เคยผ่านโลก
“ครั้งแรกเหรอ?”
กู้หยานเอ่ยถามออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
หยางมี่ตัวแข็งเล็กน้อย หน้าแดงก่ำ พยักหน้าเบา ๆ เสียงแผ่วเบาราวยุงร้อง:
“อือ”
ตอนนี้เธอยังไม่มีความชำนาญและเฉียบแหลมแบบที่ต้องดิ้นรนในวงการบันเทิงในภายหลัง หลังจากผ่านกิจกรรมการสำรวจต้นกำเนิดของมนุษยชาติเมื่อครู่ ร่างกายยังอ่อนระทวย ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองกู้หยาน
กู้หยานพยักหน้า พูดตรง ๆ ว่า:
“ได้ ต่อไปเธอก็อยู่กับฉันสบายใจได้”
หยางมี่ได้ยินดังนั้น ไม่ลังเล รีบตอบรับอย่างว่านอนสอนง่าย ในใจเธอรู้ดี
กู้หยานจ่ายเงินสดสิบล้านหยวนเพื่อซื้อสัญญาทั้งหมดของเธอ เท่ากับควบคุมอนาคตการแสดงของเธอไว้ในกำมือ
นักแสดงหญิงต้องพึ่งพาความอ่อนเยาว์ ช่วงเวลาทองมีเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น
ถ้ากู้หยานไม่พอใจในภายหลัง แค่เก็บเธอไว้เฉย ๆ สองสามปี พอความเยาว์วัยหมดไป เธอก็ไม่มีทางได้ก้าวหน้าในวงการบันเทิงอีกเลย
เธอไม่มีทุนในการต่อรองใด ๆ ทั้งสิ้น การยอมพึ่งพาอย่างว่านอนสอนง่ายเป็นทางเลือกเดียวและดีที่สุด
หยางมี่ก้มหน้าก้มตาเก็บผ้าปูที่นอนอย่างเงียบ ๆ ในใจรู้สึกกังวล
อีกด้านหนึ่ง กู้หยานกำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง
การได้หยางมี่มาในคืนนี้ถือเป็นเรื่องที่เกินคาด เดิมทีเขาอยากใช้โปรเจกต์ "หงโหลวเมิ่งฉบับใหม่" เข้าสู่วงการบันเทิงเท่านั้น ไม่คิดว่ากลับได้ดาวดังอันดับต้น ๆ ของวงการบันเทิงจีนในอนาคตมาแบบไม่ตั้งใจ
ในฐานะคนที่เคยเห็นขึ้นเห็นล่องในวงการบันเทิงจีนมากว่าสิบปี เขารู้ดีกว่าคุณค่าทางธุรกิจมหาศาลของหยางมี่
บริษัทเจียซิง มีเดียที่ต่อมาจะโด่งดังมาก พูดได้เต็มปากว่าเป็นอาณาจักรธุรกิจที่หยางมี่สร้างขึ้นคนเดียว
ทั้งบริษัทตั้งแต่ต้นจนจบ ล้วนเป็นหยางมี่ที่สร้างขึ้นมาด้วยมือเธอเอง
รวมถึงเหล่านักแสดงเจียซิงอย่างตีลี่เร่อปาที่โด่งดังไปทั่วเน็ตในภายหลัง ล้วนถูกผลักดันด้วยเครือข่ายและทรัพยากรของหยางมี่ จึงมีโอกาสได้แจ้งเกิด
พูดได้โดยไม่เกินจริงว่า ถ้าไม่มีหยางมี่ เจียซิง มีเดียก็ไม่มีมูลค่าห้าพันล้าน นี่คือปลานำโชคอันดับหนึ่งของวงการบันเทิง เครื่องพิมพ์เงินเดินได้!
ตอนนี้ เจ้านายใหญ่ในอนาคตคนนี้ ถูกเขาคว้ามาด้วยเงินสิบล้าน
การลงทุนครั้งนี้คุ้มค่ามหาศาล!
กู้หยานไม่คิดอะไรมาก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหากู้เป่ยเฉินทันที
เมื่อสายติด เสียงของกู้เป่ยเฉินก็ดังมา: "คุณกู้ มีอะไรให้จัดเตรียมไหมครับ?"
"พรุ่งนี้เช้า หาคนจดทะเบียนบริษัทสื่อและบันเทิงแห่งใหม่ให้ฉัน"
กู้หยานพูด:
"ทุนจดทะเบียนหนึ่งพันล้าน ทำเรื่องให้เรียบร้อย เอกสารต้องครบถ้วน"
ถึงแม้กู้เป่ยเฉินจะงงงวย ไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายถึงอยู่ดี ๆ ข้ามไปทำบริษัทภาพยนตร์ แต่เขาคุ้นเคยกับการเชื่อฟังโดยไม่มีเงื่อนไขแล้ว จึงรีบตอบ:
"เข้าใจแล้ว พรุ่งนี้รับรองเสร็จแน่นอน"
หยางมี่ที่ก้มหน้าก้มตาจัดเก็บของอยู่ข้าง ๆ ได้ยินเรื่องนี้ชัดเจน ร่างกายหยุดชะงัก ดวงตาเป็นประกายด้วยความดีใจ
เธอคิดว่ากู้หยานแค่คิดสนุกชั่วครู่ จ่ายเงินโปรโมตดาราหน้าใหม่เฉย ๆ
แต่การตั้งบริษัทด้วยทุนจดทะเบียนหนึ่งพันล้าน?
นี่ไม่ใช่การเล่น ๆ แต่เป็นการตั้งใจเจาะลึกวงการบันเทิงจริง ๆ!
ทันใดนั้น หยางมี่รู้สึกทั้งตกใจและดีใจ ความกังวลในใจก็หายไป
กู้หยานวางสาย หันมามองหยางมี่ที่ดวงตาเป็นประกาย พูดตรง ๆ ว่า:
"บริษัทใหม่จดทะเบียนเสร็จ เธอจะเป็นศิลปินคนแรกของบริษัทเรา"
"เซ็นสัญญาห้าปี กติกาการแบ่งรายได้ง่าย ๆ เธอห้า บริษัทห้า แบ่งคนละครึ่ง"
คำพูดนี้ทำให้หยางมี่ดีใจสุดขีด รีบโค้งคำนับทันที:
"ขอบคุณคุณกู้!"
เธอรู้สึกซาบซึ้งจากใจจริง
ตอนอยู่ที่หรงซินต๋าของหลี่เสี่ยวหวาน เธอถือเป็นดาวรุ่งที่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ได้รับการปฏิบัติที่ดีที่สุด แต่ก็ได้แบ่งรายได้เพียงสามส่วนเท่านั้น
ต้องรู้ว่ากฎที่ไม่ได้เขียนไว้ในวงการคือ นักเรียนที่ยังเรียนอยู่หรือดาวรุ่งที่ยังไม่เปิดตัว มักจะได้แบ่งเพียงสองส่วน กำไรส่วนใหญ่ตกเป็นของบริษัท
กู้หยานให้แบ่งครึ่งห้าสิบห้าสิบ การปฏิบัติแบบนี้ในหมวดวงการบันเทิงจีน ถือว่าเป็นหนึ่งเดียวจริง ๆ!
หยางมี่เป็นคนที่รู้จักตัวเองเป็นอย่างดี
กู้หยานหนุ่ม หล่อ รวยเป็นแสนล้าน ใจกว้าง เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ ตอนนี้ยังยอมลงทุนเปิดบริษัทให้เธอ ให้ทรัพยากรระดับสูง แบ่งรายได้สูงสุด หนุนเธออย่างไม่สงวน
จะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรก็คงโกหก
ในขณะนั้น เธอวางกำแพงและความระแวงทั้งหมดลง ตั้งใจอยากพัฒนากับกู้หยานอย่างจริงใจ
กู้หยานผ่านผู้คนมามาก เห็นใจเธอในทันที มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย ลุกขึ้นอุ้มเธอในท่าเจ้าสาว
ข้อดีของห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทคือมีห้องเยอะ พื้นที่กว้าง ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีที่เล่นเกม
...
คืนหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าสว่างแล้ว
หยางมี่ตื่นแต่เช้า ปรนนิบัติกู้หยานแต่งตัวล้างหน้าอย่างใส่ใจ
เมื่อเตรียมตัวเรียบร้อย กู้หยานหยิบการ์ดสีดำใบหนึ่งยื่นให้ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ:
"ในนี้มีเงินล้านหนึ่ง เธอเอาไปใช้จ่ายตามสบาย"
"ซื้อเสื้อผ้า รองเท้าใหม่ ๆ แล้วเปลี่ยนโทรศัพท์เครื่องใหม่ เซฟเบอร์ฉันไว้ ไม่มีอะไรทำก็พัฒนาตัวเองไปเรื่อย ๆ มีเรื่องเดี๋ยวฉันติดต่อเธอเอง"
หยางมี่รับการ์ดด้วยสองมือ พยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย:
"ค่ะ ฉันฟังคุณกู้"
เธอรู้ดีว่าตอนนี้เธออยู่ในสถานะที่ต้องพึ่งพากู้หยาน ไม่มีสิทธิ์ต่อรอง
อีกอย่างกู้หยานใจกว้างขนาดนี้ ปฏิบัติต่อเธอดีขนาดนี้ เกินความคาดหมายของเธอไปมาก
ถึงแม้วันข้างหน้าจะมีคนอื่นอยู่ข้าง ๆ กู้หยาน เธอก็ยอมรับได้เต็มใจ เพราะเมื่ออยู่ต่อหน้าทุนแล้ว เรื่องแบบนี้ไม่ควรค่าให้คิดถึงด้วยซ้ำ
กู้หยานไม่พูดต่อ รีบลุกขึ้นเดินออกจากโรงแรม
ในห้องเหลือเพียงหยางมี่คนเดียว
มองดูแผ่นหลังของกู้หยานที่จากไป หยางมี่ยืนอยู่ตรงนั้น จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าคืนก่อนทั้งคู่ไม่ได้ใช้วิธีการป้องกันใด ๆ หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
"คงไม่โชคร้ายท้องใช่ไหม?"
เธอพึมพำเบา ๆ จากนั้นก็ปลอบใจตัวเองว่า:
"ไม่เป็นไรไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันอยู่ในช่วงปลอดภัย ยังไงก็ไม่เกิดเรื่องแน่นอน"