ภายในห้อง กู้หยานมองหยางมี่ที่เพิ่งกลับจากห้องน้ำแล้วเอนซบอยู่ข้างกาย ความคิดในใจพลันพรั่งพรูไม่หยุด
เขารู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหยางมี่ในตอนนี้ เป็นความสัมพันธ์พิเศษที่นอกเหนือจากเจ้านายกับนักแสดง
ตอนนี้ทั้งสองต่างก็เต็มใจต่อกัน ภาพตรงหน้าดูงดงามอย่างยิ่ง
วงการบันเทิงไม่ต่างจากแว่นขยาย ไม่มีความลับใดหลบซ่อนได้
อีกไม่กี่ปี ขอเพียงหยางมี่โด่งดังจนก้าวขึ้นเป็นนางเอกแถวหน้า เรื่องส่วนตัวในอดีตทั้งหมดก็จะถูกขุดคุ้ยจนหมดเปลือก ข่าวลือและการใส่ร้ายป้ายสีสารพัดย่อมตามมาไม่ขาด ไหนจะถูกชาวเน็ตตำหนิและคนในวงการเอาไปนินทาลับหลังอีก
กู้หยานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเบา
“มี่มี่ เธอเสียใจไหม?”
“ถ้าอยู่กับฉัน คนนอกก็จะเอาไปพูดกันส่งเดช ต่อไปเธออาจต้องแบกรับแรงกดดันจากกระแสสังคมไม่น้อย ถูกคนชี้นิ้ววิจารณ์”
นี่ไม่ใช่การพูดให้ฟังดูน่ากลัว แต่เป็นความจริงของวงการบันเทิง
หยางมี่ได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่สวยมองกู้หยานนิ่ง ๆ
เธอยิ้มน้อย ๆ แล้วเอ่ยว่า
“คุณกู้คิดว่า ในวงการบันเทิงที่เป็นเหมือนถังย้อมสีใบใหญ่แบบนี้ สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับผู้หญิงอย่างฉันคืออะไรคะ?”
กู้หยานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในทันที
เขาอ่านความคิดของหยางมี่ออก แม้หญิงสาวจะยังอายุน้อย แต่กลับมองเรื่องความสัมพันธ์และกฎเกณฑ์ระหว่างชายหญิงได้ทะลุปรุโปร่ง
ตลาดความรักของผู้ใหญ่นั้นมีมาตรฐานสองแบบมาตั้งแต่แรก
ผู้ชายไม่เคยขาดคนหมายปอง กลับถูกมองว่ามีความสามารถและเสน่ห์ เป็นข้อได้เปรียบที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาเก่งกาจ
แต่ผู้หญิงไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะดาราหญิงในวงการบันเทิง เมื่อมีข่าวฉาวพัวพัน ไม่ว่าจะยอดเยี่ยมแค่ไหน แสงสว่างทั้งหมดก็ถูกบดบัง มูลค่าตัวลดฮวบ และแทบไม่มีโอกาสกลับมายืนได้อีกตลอดชีวิต
วงการบันเทิงเต็มไปด้วยสิ่งล่อตาล่อใจ หญิงสาวหน้าตาดีไม่เคยขาดคนที่เข้าหาเพราะหวังผล ขอเพียงปล่อยตัวตามใจ ก็แลกกับโอกาสและกระแสความนิยมได้ในระยะสั้น