สายตาของเฮอจิ่งโจวหยุดค้างอยู่บนตัวเธอนานเนิ่น แววตาคมดำมืดราวกับกำลังประเมินคำพูดของเธออย่างเงียบ ๆ
หลินอู่แทบอยากจะกัดลิ้นตัวเอง รู้ทันทีว่าเพิ่งพูดพลาด
“ความหมายของฉันคือ…” ปากขยับเปิดปิด กำลังจะหาคำมาแก้ตัว แต่แล้วเสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้นเรียบ ๆ ก่อน
“อยากจูบฉันก็พูดตรง ๆ สิ”
อะไรนะ?
“ฉันไม่ได้… ฉัน…”
ใบหน้าเรียบนิ่งตามเคยของหญิงสาวแตกออกเป็นรอยแย้ม ดวงตางดงามเต็มไปด้วยความตกใจ มือสะบัดปฏิเสธแรง ๆ ไปมา
เขาเลิกคิ้วเบา ๆ
“ไม่ได้พูดว่าจูบไม่ได้นี่”
“…”
หลินอู่ก้มหน้าเดินต่อไปข้างหน้า “เรารีบหาเบาะแสเพื่อออกไปข้างนอกกันเถอะ”
ชายหนุ่มไม่รีบไม่ร้อนเดินตามมาติด ๆ
ห้องลับชั้นสองยกระดับความยากขึ้น มีการปล่อยตัวละครจับกุมออกมาไล่ล่า
เหล่าตัวละครจับกุมถือไฟฉายเดินตรวจตรา เสียงฝีเท้าหนักอึ้งก้องอยู่ในทางเดินยาว แสงจ้ากวาดผ่านมาเป็นระยะ ผู้เล่นต้องหลบเลี่ยงไม่ให้ถูกแสงส่องโดน
ตามคำแนะนำ เพื่อหาไอเทมได้เร็วที่สุด ทุกคนแยกย้ายกันไปเป็นคู่ ๆ ที่ทางแยก
ท่ามกลางความโกลาหล เฮอจิ่งโจวจับมือของหลินอู่ไว้มั่นคง พาเธอหลบการค้นหา เปิดประตูห้องหนึ่งพากันเข้าไป
ใต้แสงไฟสีขาวซีด ผนังเต็มไปด้วยรอยเลือด โต๊ะผ่าตัดเย็นเยียบนอนเงียบงันตรงนั้น ข้าง ๆ วางกระจายไปด้วยโครงกระดูกและกะโหลกมนุษย์
มีเครื่องมือเย็นชาไร้ชื่อวางเรียงรายอีกหลายชิ้น
ดูเหมือนห้องทดลองบางอย่าง
เฮอจิ่งโจวกวาดสายตามองรอบ เอาไอเทมช่วยชีวิตขนาดเล็กส่งให้หลินอู่ ตบเบา ๆ ที่เอวของเธอเป็นเชิงให้ยืนชิดผนัง