ภายใต้แสงไฟเจิดจ้า แผ่นเหล็กอัลลอยด์กันลื่นบนพื้นห้องนิรภัยสะท้อนแสงสีทองเจิดจ้า
ตรงกำแพงลึกที่สุดของห้องนิรภัย มีประตูเหล็กขนาดมหึมาสร้างจากเหล็กกล้าพิเศษหนาเป็นพิเศษตั้งตระหง่านอยู่
ตัวประตูสูงเกือบสามเมตร กว้างเกินสี่เมตร ตรงกลางฝังจอภาพขนาดเท่าฝ่ามือและแป้นหมุนรหัส
เบื้องหน้าประตูนั้น ชายฉกรรจ์สี่นายที่พกอาวุธครบมือจ้องเขม็งไปยังเวยยวนที่พุ่งเข้ามาในห้องนิรภัยพร้อมกับฉุยฉีที่เขาเกี่ยวตัวไว้
สิ่งที่ทำให้ฉินเซียวและเฉียนโปซึ่งตามเข้ามาหัวใจแทบหยุดเต้นยิ่งกว่านั้น คืออาวุธร้ายสีดำเงาวาวในมือของชายฉกรรจ์ทั้งสี่
ปืนกลมือ MP5!
อัตราการยิง 800 นัดต่อนาที เพียง 2 วินาทีก็ยิงหมดแม็กกาซีน อาวุธร้ายที่ในระยะประชิดนับว่าอยู่ยงคงกระพัน!
โดยเฉพาะตอนนี้พวกเขาอยู่ห่างจากชายฉกรรจ์ผู้เฝ้าห้องนิรภัยทั้งสี่แค่ไม่ถึง 10 เมตร ฝ่ายตรงข้ามแค่เหนี่ยวไกเบา ๆ ม่านกระสุนที่สาดกระหน่ำออกมาก็สามารถสังหารพวกเขาได้ในพริบตา
ฉินเซียวและเฉียนโปอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้าน เหลือเพียงความคิดเดียว
จบเห่แล้ว!
ส่วนผู้เฝ้าทั้งสี่เมื่อเห็นหน้าเฉยฉี รองถังจู่ที่อยู่ในมือเวยยวนชัด ๆ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกปืนกลมือขึ้นหมายจะเหนี่ยวไก ไม่สนใจความเสี่ยงที่กระสุนแฉลบในที่แคบอาจทำให้บาดเจ็บตัวเอง
พวกเขาเคลื่อนไหวเร็วมาก ทว่าก็ยังช้ากว่าเวยยวนไปชั่วขณะเดียว
“ตูม!”
เสียงทึบดังขึ้น พื้นเหล็กอัลลอยด์กันลื่นเกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นฉับพลัน
ส่วนเวยยวนก็อาศัยแรงสะท้อนกลับมหาศาล เหวี่ยงฉุยฉีทิ้งไป แล้วกลายร่างเป็นเงาดำราวกับเคลื่อนที่ในพริบตาเข้าประชิดตัวผู้เฝ้าที่อยู่หน้าสุด