ย่านการค้าใจกลางเมือง
“เอี๊ยด!”
เสียงยางล้อเสียดสีกับพื้นถนนดังแหลมขึ้น รถแมคลาเรนจอดสนิท ดึงดูดสายตาอยากรู้อยากเห็นของผู้คนรอบข้าง
เวยยวนลงจากรถ เงยหน้ามองตึกสไตล์วินเทจสามชั้นรูปทรงสวยงามตรงหน้า
ปาฝู จิวเวลรี่
“นี่คือหน้าร้านของปาฝูกรุ๊ป? พี่พาผมมาที่นี่ทำไมครับ?”
เวยยวนกวาดตามองร้านที่ว่างเปล่าไร้ผู้คนพลางถาม แต่ใจเริ่มเดาออกแล้ว
หลิ่วเซียงหรงคล้องแขนเวยยวนอย่างสนิทสนม ไม่ถือสาอะไร พูดตรงไปตรงมา
“ก็พามาให้ของขวัญไงล่ะ”
“ถ้าตอนนั้นเธอไม่เตือนฉัน ฉันคงไม่ทันได้ไหวตัว แล้วก็คงฉวยโอกาสงับเนื้อชิ้นใหญ่จากปาฝูกรุ๊ปไม่ได้”
“ตอนนี้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์แล้ว จะลืมฮีโร่คนสำคัญอย่างเธอได้ยังไง?”
“ตึกหน้าร้านนี้คือหนึ่งในห้าหน้าร้านที่ปาฝูกรุ๊ปยอมขายให้ฉันในราคาถูก เป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดและทำเลดีที่สุด อีกทั้งยังเป็นศูนย์กลางแฟลกชิปสโตร์ของปาฝูกรุ๊ป แค่ตึกนี้หลังเดียวมูลค่าก็ปาเข้าไปสามสิบล้านแล้ว”
“ถึงแค่ปล่อยเช่า ค่าเช่าทั้งปีก็เกินสองล้าน”
“ว่าไง ชอบมั้ย?”
หลิ่วเซียงหรงมองเวยยวนด้วยแววตาคาดหวัง นัยน์ตาสุกใสเป็นประกาย น่ารักน่าชังยิ่ง
เวยยวนสวมกอดหลิ่วเซียงหรงไว้ ก้มลงจูบหนัก ๆ หนึ่งที จนโดนค้อนขวับก่อนจะกระซิบหัวเราะข้างหู
“ผมนึกว่าที่พี่ปรนนิบัติในห้องน้ำเมื่อกี้คือค่าตอบแทนให้ผมแล้วเสียอีก”
หลิ่วเซียงหรงนึกถึงภาพวาบหวิวในห้องน้ำขึ้นมาทันที ใบหน้าสวยแดงซ่าน บีบแขนเขาเบา ๆ