เวยยวนเรียกรถแท็กซี่ตรงไปยังตลาดค้าหยกวั่นชุ่ย
ที่นี่เป็นตลาดค้าวัตถุดิบหยกเขียวที่มีชื่อเสียงมากของเมืองเซินไห่ วัตถุดิบส่วนใหญ่นำเข้ามาจากเหมืองเก่าอันหนาน
แต่ก็มีของปลอมติดผิวอยู่ไม่น้อย คุณภาพปะปนกันไป
ถ้าจะบอกว่างานดูหินที่สมาคมส่วนตัวเมื่อวานคือวงการระดับสูง ตลาดค้าหยกวั่นชุ่ยก็เท่ากับการขุดของตามแผงลอย
มีสายตาแท้จริง ก็ย่อมขุดของแท้เจอ
ตอนที่หลิ่วเซียงหรงแนะนำเรื่องเสี่ยงหยก นางเคยเอ่ยถึงที่แห่งนี้ขึ้นมาลอย ๆ เวยยวนอยากได้เงินคืนจึงนึกถึงที่นี่เป็นที่แรก
เวยยวนลงจากรถแล้วเดินทอดน่องเข้าสู่ตลาด ร้านค้าห้องแถวสองข้างทางสายหลักมีคนเดินเข้าออกไม่ขาดระยะ บนพื้นถนนริมทางก็อัดแน่นไปด้วยพ่อค้าหินดิบตั้งแผงขาย
มีคนทะเลาะกันด้วยอารมณ์เดือดพล่านถึงขั้นด่าทอหยาบคายอยู่เรื่อย ๆ บรรยากาศร้อนระอุทำให้เวยยวนอดไม่ได้ที่จะถูมือด้วยความตื่นเต้น แล้วกระโจนเข้าไปร่วมวงด้วย
คราวนี้เวยยวนฉลาดขึ้น ไม่ได้เอามือเปล่าเคาะหินดิบอีกแล้ว แต่เสียเงินไม่กี่อีแปะซื้อไฟฉายส่องส่องมาอันหนึ่ง
ใช้ส่องดูเปลือกหินเลียนแบบคนอื่นไปด้วย อีกทั้งยังใช้ไฟฉายเคาะหินได้โดยไม่เป็นจุดสนใจอีกต่างหาก
เวยยวนอุ้มเป้าหมายคืนทุน เดินเข้าร่วมกองทัพเสี่ยงหยกด้วยใจจดจ่อ หมายมั่นเหมือนเมื่อวานว่าจะฟันธงให้ถูกตั้งแต่แรก
ทว่ายังไม่ทันสิบนาที สีหน้าของเวยยวนก็ห่อเหี่ยวลง
ตลาดค้าหยกวั่นชุ่ยนี่ ช่างสมกับเป็นแดนร่อนทองสมบัติจริง ๆ