ตี๋ซิวซือกอดอก เชิดหน้าพูดอย่างหยิ่งผยองว่า “ทายสิ ถ้าทายถูกจะให้เธอ”
“ห้าดาว” เสียงหนึ่งดังมาจากข้าง ๆ
ตี๋ซิวซือหลุดปากทันที “เธออ่านใจอีกแล้ว—”
พูดได้ครึ่งเดียว เขาถึงเพิ่งรู้ว่าคนพูดไม่ใช่หวงฝู่ซี
ตี๋ซิวซือหันไปมองอวิ๋นเฉินที่กำลังจิบชาแก้เลี่ยน
“รู้ได้ยังไง?”
เขาแสดงออกชัดขนาดนั้นเลยหรือ?
อวิ๋นเฉินยกถ้วยชาอย่างสง่างาม “ทายยากตรงไหน การ์ดดาวเหนือชั้นแพงเกินไป นายคงเสียดาย ส่วนการ์ดสี่ดาวหรือต่ำกว่านั้นก็ไม่สมฐานะคุณชายตี๋อย่างนาย การ์ดห้าดาวนี่แหละ กำลังพอดี”
“ฉันก็คิดแบบนั้นแหละ! สมกับเป็นเสี่ยวจู้ รู้ใจฉันจริง ๆ!” ตี๋ซิวซือเลื่อมใสจนแทบหมอบกราบ “งั้นลองทายอีกสิว่าฉันเตรียมให้กี่ใบ?”
เพื่อป้องกันไม่ให้อวิ๋นเฉินวิเคราะห์สีหน้า เขาจงใจยกมือขึ้นบังหน้า
เขามัวแต่ระวังไม่ให้อวิ๋นเฉินมองหน้า จึงไม่ทันสังเกตฮวาเจิ้งหาวที่อยู่ข้างหลัง ซึ่งยกสามนิ้วส่งสัญญาณให้อวิ๋นเฉินอย่างแนบเนียน
ฮวาเจิ้งหาวรู้ว่าตี๋ซิวซือเตรียมให้กี่ใบ
เพราะก่อนหน้านี้ตี๋ซิวซือเคยไปปรึกษาเขาเรื่องของขวัญวันเกิดโดยเฉพาะ
อวิ๋นเฉินเหลือบมองนิ้วของอีกฝ่าย แล้วตอบออกมาว่า “สามใบ”
ตี๋ซิวซือลดมือลง สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ทายถูกอีกแล้วเหรอ?! เสี่ยวจู้ เธอรู้ใจฉันเกินไปแล้ว!”
ฮวาเจิ้งหาวด้านหลังลดมือลงเงียบ ๆ ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังความสำเร็จ
คนที่ดีใจที่สุดคงหนีไม่พ้นหวงฝู่ซี “วะฮ่า ๆ ๆ! ข้าขอประกาศว่า เสี่ยวตี๋คือคนใจกว้างและหล่อที่สุดในจักรวาล!”