เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 6 กิลด์โลกสีน้ำเงิน

7 นาที· 1.7K คำ

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง ต้องรวบรวมการ์ดเทพเจ้าให้ครบจึงจะออกไปได้

มิน่าล่ะ รางวัลมือใหม่ถึงให้การ์ด “ราชายมโลก” มาใบหนึ่ง เธอยังนึกว่าระบบกำลังประชดว่าเธอ “จะได้ไปพบยมบาล” เสียอีก

หลังอ่านคู่มือผู้เล่นใหม่ทั้งหกข้อจบ อวิ๋นเฉินก็พอจะมองภาพโลกของเกมนี้ออกคร่าว ๆ

ข้อแรก การแลกบัตรผ่านต้องรวบรวมการ์ดเทพเจ้าที่แตกต่างกันให้ครบ 72 ใบ ซึ่งหมายความว่าในระหว่างเล่นเกมมีโอกาสสูงที่จะได้การ์ดซ้ำ

ดังนั้น การจะรวบรวมการ์ดชุดนี้ให้ครบ ไม่ใช่แค่ผ่านเกม 72 รอบก็จะทำสำเร็จได้ง่าย ๆ แน่นอน

นี่ไม่ใช่แค่การวัดฝีมือ แต่ยังเป็นศึกยืดเยื้อที่วัดดวงด้วย

ข้อสอง ต้องเข้าเกมหนึ่งรอบภายใน 7 วัน

กฎข้อนี้ปิดทางคนที่อยาก “ปล่อยตัวตามสบาย” ทุกคน โดยเฉพาะผู้เล่นที่เหลือโอกาสพลาดเพียงครั้งเดียว

ไม่ว่าทางไหนก็มีแต่ความตาย ระบบกำลังบีบให้ทุกคนต้องสู้สุดชีวิต

ส่วนระดับความยากของเกม... มือใหม่ประสบการณ์น้อยอย่างเธอ เลือกระดับต่ำย่อมปลอดภัยที่สุด เพียงแต่รางวัลจะด้อยลงหน่อย

เมื่อเรียบเรียงความคิดได้แล้ว อวิ๋นเฉินก็ก้าวเข้าเมือง สิ่งที่ต้องจัดการก่อนในตอนนี้คือเรื่องที่พัก

เธอเพิ่งก้าวเข้าเขตเมือง ยังไม่ทันได้มองภาพตรงหน้าให้ชัด เสียงประกาศอิเล็กทรอนิกส์กึกก้องก็ดังไปทั่วเมืองผู้เล่น

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นจากโลกสีน้ำเงิน ‘อ่อนแอน่าสงสารแถมไร้ที่พึ่ง’ ที่ทำลายสถิติคะแนนสูงสุดของเกมมือใหม่ ความจริงหรือความกล้า!”

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นจากโลกสีน้ำเงิน ‘อ่อนแอน่าสงสารแถมไร้ที่พึ่ง’ ที่ทำลายสถิติคะแนนสูงสุดของเกมมือใหม่ ความจริงหรือความกล้า!”

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นจากโลกสีน้ำเงิน ‘อ่อนแอน่าสงสารแถมไร้ที่พึ่ง’ ที่ทำลายสถิติคะแนนสูงสุดของเกมมือใหม่ ความจริงหรือความกล้า!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป