สถานการณ์ตอนนี้คือ:
[ไพ่คู่]ของฐานที่มั่นเหนือ (เหอชูเตี๋ย) หายไปแล้ว
[สามใบหนึ่ง]ของฐานที่มั่นใต้ (ชวนเฟยจิง) ก็หายไปแล้ว
ไพ่สองใบของฐานที่มั่นตะวันตกอยู่ในมือพวกเธอทั้งคู่
ดูจากตอนนี้ หากไม่มีไพ่ลึกลับเข้ามาแทรก ฝ่ายชาวนาก็ทำได้มากที่สุดแค่รวบรวมรูปแบบไพ่ของฐานที่มั่นตะวันออกกับฐานที่มั่นกลางให้ครบ หรือไม่ก็ปลดล็อกได้เพียงแห่งเดียว เพราะยังไม่รู้ว่า[ระเบิดราชัน]ยังอยู่ในเกมหรือเปล่า สถานการณ์จึงแปรปรวนมาก
“รู้ไหมว่า[ระเบิดราชัน]อยู่ในมือใคร?” อวิ๋นเฉินถาม
เซียงเฟิงติ้งหลานตอบว่า “ฉันก็กำลังหาอยู่เหมือนกัน ฉันเก็บ[สลับไพ่]มาได้ใบหนึ่ง ใช้มันสลับ[ระเบิดราชัน]มาไว้ในมือเราได้”
“คิดดูแล้ว พวกเราก็มีโอกาสชนะสูงมากอยู่แล้ว” เซียงเฟิงติ้งหลานวิเคราะห์ “พวกนั้นรวบรวมฐานที่มั่นให้ครบสามแห่งไม่ได้แน่ แค่เราถ่วงเวลาไปจนเกมจบก็ชนะแล้ว”
“ก็จริง” อวิ๋นเฉินมองเธอ ก่อนย้อนถามว่า “แต่เธอไม่อยากได้รางวัลที่สูงกว่านี้หรือ?”
ได้ยินดังนั้น เซียงเฟิงติ้งหลานก็พลันเข้าใจแจ่มแจ้ง
“จริงด้วย! ถ้าพวกเราทำให้ฝ่ายชาวนาไม่มีฐานที่มั่นให้ยึดได้เลยสักแห่ง ก็เท่ากับฝ่ายเจ้ามือชนะขาด รางวัลที่ได้ก็จะ...”
เซียงเฟิงติ้งหลานไม่ได้พูดต่อ แต่เพียงสบตากัน ทั้งคู่ก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว
เซียงเฟิงติ้งหลานฮึกเหิมขึ้นมาทันที “งั้นอย่ามัวเสียเวลา แยกกันไปจัดการ! ไปคัดคนที่เหลือออกให้หมด!”