พูดจบ เขาก็ปล่อยมือ
ชายคนนั้นขาอ่อนยวบ คลานล้มลุกคลุกคลานหนีเข้าไปในฝูงชน
“เฮ้! ตี๋ซิวซือ การ์ดของนายยังไม่ได้ให้ฉันเลย” ชาวดาวว่านอิ้นที่มาแจ้งข่าวเตือน
ตี๋ซิวซือสอดมือกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ท่าทางนักเลงหัวไม้กลับมาเต็มตัว ก่อนตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน “จะให้การ์ดอะไร นายก็ไม่ได้บอกว่าเป็นใคร คนนี้ฉันจับออกมาเอง เกี่ยวอะไรกับนายด้วย”
ชาวดาวว่านอิ้น: “……” ยังมีหน้าพูดอีกเหรอ?!
ฉากไร้ยางอายนี้อยู่ในสายตาของทีมอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมด
อิงกวงเชียนโส่วแห่งทีมเฮ่อหลี่เอ่อร์กอดอก หันไปมองทีมคาเอ๋อหลัวที่อยู่ข้าง ๆ แล้วพูดเยาะเย้ยด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังรอดูเรื่องสนุก “จุ๊ ๆ ตี๋ซิวซือจากดาวของพวกนายยังเลวเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยนะ”
ผู้เล่นทีมคาเอ๋อหลัวที่ถูกทักหน้าบึ้ง กัดฟันตอบ “ตี๋ซิวซือเป็นคนทรยศ ไม่ใช่คนของคาเอ๋อหลัวอีกต่อไปแล้ว!”
“งั้นเหรอ? ถ้าตี๋ซิวซือไม่นับ...” อิงกวงเชียนโส่วเลิกคิ้ว เชิดคางชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง “แล้วคนนี้ล่ะ?”
ทุกคนมองตามทิศที่เขาชี้ เห็นฮวาเจิ้งหาวสีหน้าเย็นชา เดินเนิบ ๆ เข้ามาในสนาม
ทันทีที่เห็นฮวาเจิ้งหาว สีหน้าของสมาชิกทีมคาเอ๋อหลัวก็เกินกว่าจะเรียกว่าคล้ำเขียว เรียกว่าดำจนหมึกหยดได้เลย
เพราะฮวาเจิ้งหาวออกจากกิลด์ อันดับของกิลด์คาเอ๋อหลัวจึงร่วงลงไปหนึ่งอันดับ ที่น่าโมโหยิ่งกว่าคือไอ้หมอนี่ไม่ได้แค่ลาออกจากกิลด์ แต่ยังหันไปเข้าทีมฝ่ายตรงข้ามอีก ทำให้คาเอ๋อหลัวกลายเป็นตัวตลกของทั้งเซิร์ฟเวอร์!