เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 289 เขาวงกตแข่งความเร็ว (1)

6 นาที· 1.4K คำ

หลังอ่านกฎจบ สมาชิกทีมทำตัวเอิกเกริก วางตัวถ่อมตนก็พร้อมใจกันเงียบงัน

“ให้ตายสิ! ข้อจำกัดบ้าอะไร ห้ามฆ่าคน? นี่มันจงใจเล่นงานฉันชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?!” ตี๋ซิวซือเป็นคนแรกที่กระโดดโวยวาย

อวิ๋นเฉินกอดอก เหลือบมองเขาอย่างเย็นชา “แน่ใจหรือว่าจงใจเล่นงานนาย ไม่ใช่เล่นงานฉัน?”

ตี๋ซิวซือคิดแล้วก็เห็นด้วย จึงเปลี่ยนคำพูด “งั้นก็จงใจเล่นงานเราสองคน!”

หวงฝู่ซีแทรกขึ้นมา “พูดให้ถูกต้องหน่อย ต้องเป็นพวกเราสามคน ข้าก็เคยฆ่าคนมาแล้ว”

ฮวาเจิ้งหาวเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันก็...”

สี่ ‘นักฆ่ารุ่นเก๋า’ ในทีมเริ่มถกเถียงกันอย่างจริงจังว่าระบบกำลังจงใจเล่นงานใคร

มีเพียงหมิ่นอิ่งซินกับลี่ซาสองเด็กดีที่มองหน้ากันอย่างงุนงง

ขอโทษที คราวนี้พวกเธอตามไม่ทันแล้ว

สมาชิกทีมอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ “...”

คนในทีมนี้คิดอะไรกันอยู่เนี่ย?! นี่ใช่เวลามาถกเรื่องฆ่าคนหรือไง!! ประเด็นที่พวกคุณสนใจมันหลุดโลกไปไกลเกินหรือเปล่า?!

……

แม้กฎของศึกดาวเคราะห์ครั้งนี้จะไม่ยาวนัก แต่ใคร ๆ ก็มองออกว่านี่เป็นด่านระดับยากที่โหดกว่าที่ผ่านมาอย่างที่ประกาศไว้ตั้งแต่แรก อีกทั้งข้อจำกัดก็เข้มงวดกว่าเดิม

ข้อจำกัดที่เห็นชัดที่สุดคือข้อแรก ซึ่งปิดการใช้งานการ์ดห้าดาวทั้งหมดโดยตรง

อวิ๋นเฉินอดคิดไม่ได้ว่า เมื่อเป็นเช่นนี้ เกมในอนาคตจะเพิ่มข้อจำกัดแบบนี้เข้ามาด้วยหรือไม่ ถึงขั้นอาจปิดการใช้งานการ์ดดาวเหนือชั้น หรือกระทั่งการ์ดขั้นเทพก็เป็นได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป