เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง อยากตรวจสอบสถานการณ์ให้แน่ใจ แต่กลับสบเข้ากับสายตาที่ทอดลงมาของซิลวาน ซึ่งแฝงแววหยอกเย้าอยู่เล็กน้อย
!!!!
เขามองเห็น!
“ในนามแห่งแสง จงไล่ล่า”
น้ำเสียงของซิลวานราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์
เสียงดนตรีหยุดลงทันที
ไม่จำเป็นต้องไล่ล่ากันอย่างดุเดือด ไม่ต้องขยับตัวให้มากความด้วยซ้ำ
ซิลวานเพียงยื่นมือออกไป ตบไหล่เสียนมู่เบา ๆ
เสียงประกาศ: “ผู้เล่นซิลวานไล่ล่าผู้เล่นเสียนมู่สำเร็จ เสียนมู่ถูกคัดออก”
เสียงดนตรีดังขึ้นอีกครั้ง
อวิ๋นเฉินมองภาพตรงหน้าจากบนดาดฟ้า ในใจคิดว่า ที่แท้ซิลวานก็ไม่ได้หัวโบราณขนาดนั้น แถมยังชอบแกล้งคนเสียด้วย
การเล่นเกมแมวจับหนูไปมานี้ เห็นชัดว่าเขากำลังหยอกเหยื่ออยู่
ในจังหวะนั้นเอง ซิลวานที่อยู่ด้านล่างก็เงยหน้าขึ้นกะทันหัน
ท่ามกลางระยะห่างของตึกกว่าสิบชั้น สายตาของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ
อวิ๋นเฉิน: โอ้โห ถูกเจอเข้าแล้ว
สมกับเป็นผู้แข็งแกร่งจริง ๆ ประสาทสัมผัสเฉียบคมน่ากลัวเหลือเกิน
วินาทีถัดมา ซิลวานก็ขยับ เห็นได้ชัดว่ามุ่งหน้ามาทางปราสาท
หนี! รีบหนีเร็ว!
อวิ๋นเฉินตัดสินใจทันที
แกนแสงยังอยู่กับซิลวาน เขาจึงยังมีสิทธิ์ไล่ล่า
ถ้าถูกต้อนจนจนมุมบนดาดฟ้า เธอก็ไม่ต่างจากเต่าในไห
แต่ถ้าใช้บันไดคงไม่ทันแน่ มีโอกาสสูงที่เขาจะดักหน้าเธอได้พอดี
อวิ๋นเฉินวิ่งไปที่หน้าต่างด้านหลังปราสาท แล้วชะโงกมองลงไป
สูงเอาเรื่อง น่าจะราว 30 เมตร
เธอหยิบการ์ดไอเทม[สามดาว-มัดนายไว้ไม่ให้เถียง]ออกมา
เชือกเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ เนื่องจากไม่มีเป้าหมายอยู่ใกล้ ๆ มันจึงบิดตัวไปมาอย่างงุนงง