กรรมการมองเหมาสุ่ยเยว่ด้วยสายตาลุ่มลึก แววตาของเธอเปี่ยมด้วยสติปัญญาอย่างยิ่ง “แน่ใจหรือ?”
“แน่ใจมาก!” เหมาสุ่ยเยว่ตอบเสียงหนักแน่น
“ระบุตัวผิดพลาด”
กรรมการถอนหายใจในใจ อีกคนแล้วที่ถูกเธอปั่นหัวจนหัวหมุน
เหมาสุ่ยเยว่ยืนอึ้งไปทั้งตัว “อะไรนะ? เธอไม่ใช่สายลับหรือ? เป็นไปได้ยังไง!”
“พูดจบแล้วใช่ไหม?” อวิ๋นเฉินกอดอกมองเธอ “งั้นตาฉันบ้าง”
“ฉันขอแจ้งว่า—” เธอชะงักไป ก่อนจะพูดต่อไม่ออกกะทันหัน
เพราะเธอไม่รู้ว่าคนตัวใหญ่ยักษ์ฝั่งตรงข้ามชื่ออะไร
“ขอถามหน่อย คุณชื่ออะไร?” อวิ๋นเฉินถามอย่างสุภาพ
“ถึงตายฉันก็ไม่บอกเธอหรอก!”
“ไม่บอกก็ได้”
อวิ๋นเฉินเงยหน้ากวาดตามองกระดานจัดอันดับกลางอากาศ แล้วเริ่มใช้วิธีตัดตัวเลือก
ตัดชื่อผู้ชายที่เห็นได้ชัดออก ตัดคนบ้านเดียวกันจากโลกสีน้ำเงินที่รู้ตัวแล้วออก แล้วก็ตัดจาวลวี่ที่เพิ่งเจอเมื่อครู่ออกไปอีกคน…
ที่เหลือก็มี…หลิงพ่านอี้ เฉียนหมี่เสวี่ย และเหมาสุ่ยเยว่ สามชื่อนี้
“จื่อเทียนฉานเยว่” เป็นสไตล์การตั้งชื่อแบบเฮ่อหลี่เอ่อร์อย่างชัดเจน ไม่เข้าพวก…
“ฉันขอระบุว่าเหมาสุ่ยเยว่เป็นสายลับ” น้ำเสียงของอวิ๋นเฉินหนักแน่นอย่างยิ่ง
เหมาสุ่ยเยว่เบิกตากว้างด้วยความหวาดผวา “เธอรู้ชื่อฉันได้ยังไง?!”
อวิ๋นเฉินยิ้มบาง ๆ แล้วบอกเธออย่างใจดี “เพราะเธอเหมือนชื่อของตัวเองไง ลุกลี้ลุกลนไปหมด”
กรรมการฝืนกลั้นใจไม่ให้กลอกตา ก่อนทำตามขั้นตอนเพื่อยืนยัน “คุณแน่ใจหรือว่าจะระบุว่าเธอเป็นสายลับ?”
“แน่ใจ”
“ระบุตัวสำเร็จ สายลับเหมาสุ่ยเยว่ถูกคัดออก ผู้ระบุ ‘คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง’ ได้ 3 คะแนน”