เมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านั้น สีหน้าหม่นหมองของกรรมการก็พลันคลายลง
เขายิ้ม
ไม่ใช่ยิ้มเย็นชาเพราะโกรธ แต่เจือแววชื่นชมอยู่เล็กน้อย
“ดีมาก หวังว่าคุณจะรักษานิสัยหยิ่งผยองแบบนี้ไว้ได้ตลอดไป”
การเดินทางคราวนี้ เขาไม่ได้มาเสียเที่ยว
ระหว่างทางต่อจากนั้น ทั้งสองต่างไม่พูดอะไรอีก
กรรมการกลับไปวางท่าทางเหมือนก่อนหน้า ทำงานตามหน้าที่อย่างเคร่งครัด เขาเดินตามหลังอวิ๋นเฉินไปอย่างไม่รีบร้อน โดยเว้นระยะห่างสามถึงสี่เมตร
ไม่นาน อวิ๋นเฉินก็หยุดอยู่หน้าเขตจุดคล้องห่วงหมายเลข 6
เจ้าของไม่อยู่บ้าน ในห้องมีห่วงทองแดงแขวนอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียงสองวง
ยุงตัวเล็กแค่ไหนก็ยังนับเป็นเนื้อ
เธอเดินเข้าไปอย่างผึ่งผาย คว้าห่วงทองแดงทั้งสองวงลงมาโยนใส่รถเข็นตามใจชอบ เสียงโลหะกระทบกันดังใสกังวาน จากนั้นเธอก็เข็นรถเข็นส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด มุ่งหน้าไปยัง “เหยื่อ” รายถัดไปอย่างกระปรี้กระเปร่า
หลังจากนั้น พื้นที่หมายเลข 3 และหมายเลข 7 ก็ทยอยถูกเธอกวาดเรียบ
กลางอากาศ กระดานจัดอันดับรีเฟรชเป็นครั้งที่ห้า
เพราะมัวแต่ “ออกไปตุนของ” อยู่ข้างนอก อวิ๋นเฉินจึงไม่ได้กลับไปยังเขตจุดคล้องห่วงของตัวเองเพื่อคิดคะแนน อันดับของเธอเลยร่วงจากที่สี่ลงมาเป็นที่ห้า
อวิ๋นเฉินไม่ใส่ใจ ไม่นานเธอก็เดินเอื่อย ๆ มาถึงหน้าเขตจุดคล้องห่วงหมายเลข 11
เหลือบมองเข้าไปข้างใน “ของในคลัง” ของบ้านนี้นับว่ามีไม่น้อย—
ห่วงทองคำสองวง ห่วงเงินสี่วง และห่วงทองแดงอีกหกวง แขวนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนผนัง