มวลน้ำมหาศาลพลันลดฮวบลง
ตี๋ซิวซือซ่อนตัวอยู่ดี ๆ แต่น้ำกลับหายไปจนหมดในพริบตา ร่างเขาจึงร่วงตุ้บลงกับพื้น
ทันทีที่แตะพื้น เขาก็เปลี่ยนจากปลาเป็นแมลงกะปิสีเทาดำตัวจิ๋วขนาดเท่าเล็บมือ ใช้ขาสั้น ๆ หลายสิบข้างมุดเข้าไปใต้สายพานลำเลียงข้าง ๆ
เขาจะซ่อนตัวให้ถึงที่สุด! ใครก็อย่าคิดว่าจะหาเขาเจอ!
หลังน้ำลด นั่วถีซาหยาก็ใช้การ์ดค้นหาคนอีกครั้ง
ตำแหน่งยังคงชี้ไปยังพิกัดเดิม
เธอเคลื่อนย้ายไปยังจุดนั้นทันที แต่บริเวณโดยรอบก็ยังไร้เงาของตี๋ซิวซือ
นั่วถีซาหยาไม่ได้ใช้การ์ดต่อ เพราะเปล่าประโยชน์
คราวนี้เธอมั่นใจแล้วว่า ตี๋ซิวซือใช้การ์ดไอเทมป้องกันการติดตาม
เดิมทีนั่วถีซาหยาคิดว่าตี๋ซิวซือคงอาศัยการเคลื่อนย้ายฉับพลันทำให้รับมือยากขึ้นเท่านั้น ตอนนี้ดูท่าเธอจะประเมินเขาต่ำไปจริง ๆ
แต่เวลายังไม่หมด เธอก็ไม่มีวันยอมแพ้
นั่วถีซาหยามองลังสินค้าขนาดเล็กใหญ่รอบตัว
กฎไม่ได้ห้ามทำลายสนาม งั้นก็ระเบิดมันซะ
ระเบิดให้เขาโผล่ออกมา
เธอใช้การ์ดระเบิดระดับสี่และห้าดาวหลายใบพร้อมกัน เสียงระเบิดดังขึ้นต่อเนื่อง
เศษลังสินค้าปลิวว่อน แรงสั่นสะเทือนทำให้พื้นดินไหว
ใต้สายพานลำเลียง แมลงตัวน้อยอย่างตี๋ซิวซือสัมผัสได้ถึงแรงสั่นจากพื้น หนวดสองเส้นบนหัวไหวไปมา
ฮ่า นี่โดนบีบจนเริ่มระเบิดถล่มแบบไม่เลือกหน้าแล้วหรือไง?
หาได้ยากจริง ๆ นั่วถีซาหยาผู้สูงส่งก็มีด้านที่ร้อนรนแบบนี้ด้วย รู้สึกประสบความสำเร็จเต็มเปี่ยมเลยแฮะ
เสียงระเบิดครืนครั่นดังมาจากไกล ๆ ไม่หยุด ตี๋ซิวซือยกขาคู่หน้าอย่างสบายใจ แล้วใช้ท่าทางสง่างามลูบหนวดสองเส้นบนหัว
ระเบิดไปเถอะ
