เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 143 หมากบิน 2

7 นาที· 1.5K คำ

อวิ๋นเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เปิดประตูห้องนักบินแล้วมุดเข้าไป

ภายในห้องนักบินเรียบง่ายกว่าที่คิด

บนแผงควบคุมมีเพียงจอแสดงผล ปุ่มขนาดใหญ่สีแดงกับสีขาวอย่างละปุ่ม คันบังคับหนึ่งคัน และเครื่องสื่อสารที่แขวนอยู่ด้านข้าง

หน้าจอสว่างขึ้น แสดงข้อมูลโดยละเอียดของอากาศยานลำนี้

อวิ๋นเฉินกดเปิดดูด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม—

[รุ่น: เหยี่ยวดุร้ายธารเพลิง]

คุณสมบัติ: เคลื่อนย้ายฉับพลัน (ใช้พลังงานเพื่อวาร์ปไปยังช่องเป้าหมายได้)

การป้องกัน: ★★★

การโจมตี: ★★

ความเร็ว: ★★★★★

อวิ๋นเฉินอ่านจบก็เงียบไป

พลังโจมตีแค่สองดาว?

นี่มันเหยี่ยวดุร้ายตรงไหนกัน ชัด ๆ ว่าเป็นแค่นกกระจอกที่บินเร็วเท่านั้น!

ดวงของเธอนี่มันสุดยอดจริง ๆ ยิ่งขาดอะไรก็ยิ่งไม่ได้สิ่งนั้น

ส่วนคุณสมบัติ “เคลื่อนย้ายฉับพลัน” นั่น ฟังดูอลังการเสียเหลือเกิน แต่พูดง่าย ๆ ก็คือวาร์ปไปใช่ไหมล่ะ?

ไม่ได้รีบอะไร แถมยังต้องใช้แต้มพลังงานอีก พูดง่าย ๆ ก็คือไร้ประโยชน์

“หลอกลวงกันชัด ๆ ‘หลอกด้วยชื่อ’ ล้วน ๆ”

อวิ๋นเฉินถอนหายใจ สีหน้าจนปัญญา

แต่ตอนนี้จะเปลี่ยนก็ไม่ทันแล้ว ทำได้แค่กัดฟันผูกมัดมันไว้

[ประกาศระบบ: ผู้เล่น “คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” ผูกมัดอากาศยาน “เหยี่ยวดุร้ายธารเพลิง” สำเร็จ]

เริ่มเกมก็ได้ของที่แย่ที่สุดมาแล้ว คงไม่มีอะไรซวยไปกว่านี้อีก

อวิ๋นเฉินไม่ต้องคิดสักนิด ก็ตัดสินใจใช้ไอเทม[ห้าดาว・ยิ้มรับโชค]ที่เพิ่งได้มา ไม่สนว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า ใช้เพิ่มโชคให้ตัวเองไว้ก่อน มีดีกว่าไม่มี

“โชคดีจงมา เคราะห์ร้ายจงไป...” เธอพึมพำราวกับกำลังร่ายมนตร์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป