ภัตตาคารบุฟเฟต์ทั่วดวงดาว
เมื่อหัวหน้าพนักงานต้อนรับเห็นหน้าเหล่าลูกค้าขาประจำที่กินราวกับหิวโซมาเกิดอีกครั้ง เขาก็หน้ามืดวูบ ความดันพุ่งสูงปรี๊ด
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ผ่านการฝึกอบรมอย่างมืออาชีพมาแล้ว กล้ามเนื้อข้างมุมปากกระตุกสองที ก่อนจะเผยรอยยิ้มสดใสแล้วเดินเข้าไปต้อนรับอย่างรวดเร็ว
จะกลัวอะไรไป? ยังไงคนที่ต้องยุ่งจนหัวหมุนเดี๋ยวนี้ก็ไม่ใช่เขา แต่เป็นพวกหลังครัวต่างหาก
ในฐานะหัวหน้าพนักงาน เขาแค่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ฟังเสียงแต้มเข้าบัญชีอันไพเราะก็พอ
เหมือนครั้งก่อน อวิ๋นเฉินขอห้องส่วนตัว แล้วโอน 3,800 แต้มจ่ายเงินโดยไม่กะพริบตา
ตี๋ซิวซือจ้องดูอวิ๋นเฉินจ่ายเงินจนเสร็จ ก่อนจะเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “หัวหน้าทีมใจป้ำจริง ๆ! มา ๆ ทุกคน ตั้งแถว แล้วคำนับหัวหน้าทีมพร้อมกัน! ขอบคุณหัวหน้าทีมที่มีพระคุณล้นเหลือ!”
ข้อเสนอประจบสอพลอของเขาได้รับเสียงเห็นชอบเป็นเอกฉันท์
ดังนั้นคนทั้งห้าจึงยืนเรียงแถวกันตรงนั้น ก่อนก้มตัวทำความเคารพเก้าสิบองศาพร้อมเพรียงกัน เสียงกึกก้องดังกังวานไปทั่วโถงชั้นหนึ่ง “ขอบคุณหัวหน้าทีม—!!”
อวิ๋นเฉินรับการคารวะจากพวกเห็นแก่กินอย่างสงบนิ่ง แล้วพยักหน้าเบา ๆ “ไม่เป็นไร”
แค่ 3,800 แต้มเท่านั้น เมื่อเทียบกับรายรับของเธอวันนี้แล้ว แทบไม่ถึงเศษเสี้ยวด้วยซ้ำ
เพราะบ่อนพนันใต้ดิน วันนี้เธอจึงทำกำไรไปหลายหมื่นแต้มอีกครั้ง
เมื่อการแข่งขันระดับยากสูงหยุดชะงัก บ่อนพนันใต้ดินก็เปลี่ยนมาเปิดรับพนันศึกดาวเคราะห์แทน