“ช่างเขาเถอะ”
จี๋ไต้ถงตบโต๊ะ สีหน้ามืดครึ้ม “เรื่องการตายของประธานกิลด์จะปล่อยให้จบแค่นี้ไม่ได้เด็ดขาด! คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่งคนนั้นต้องชดใช้! หนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด!”
“ถูกต้อง!” สมาชิกระดับสูงคนหนึ่งกล่าวสนับสนุนด้วยความเดือดดาล “ถ้าไม่จัดการคนหน้าใหม่จองหองคนนั้น ต่อไปใครจะเห็นกิลด์คาเอ๋อหลัวอยู่ในสายตา?!”
อย่างไรก็ตาม ยังมีคนที่พอมีสติอยู่บ้าง จึงแย้งขึ้นว่า “แต่ประธานกิลด์ไม่ได้ตายด้วยน้ำมือเธอโดยตรงนี่ครับ ผมดูบันทึกถ่ายทอดสดย้อนหลังแล้ว ทั้งยังเทียบกับจำนวนการ์ดเทพเจ้าของเธอด้วย ตัวเลขไม่ตรงกันเลย คิดดูแล้ว ประธานกิลด์น่าจะใช้จำนวนครั้งที่แพ้เกมจนหมด ระบบเลยกำจัดเขาตามกฎ”
“แล้วมันยังไง?!”
จี๋ไต้ถงรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว เธอตวาดเสียงกร้าว “ถ้าไม่ใช่เพราะคนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่งคนนั้น ประธานกิลด์จะพ่ายแพ้ได้ยังไง? เธอนั่นแหละคือตัวการที่ทำให้ประธานกิลด์ตาย!”
คำพูดนี้จุดไฟแค้นของทุกคนที่อยู่ในห้องขึ้นมาอีกครั้ง
“ใช่! เป็นเพราะเธอนั่นแหละ!”
“ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต! ต้องฆ่าเธอให้ได้!”
สมาชิกผู้มีสติคนนั้นเห็นท่าไม่ดี จึงได้แต่หุบปาก
ถึงอย่างไรคำพูดของจี๋ไต้ถงก็มีเหตุผลอยู่บ้าง
“สรุปคือ เราต้องทำให้เธอรู้ว่าการล่วงเกินกิลด์คาเอ๋อหลัวจะมีจุดจบอย่างไร” จี๋ไต้ถงพูดต่อ “ไปติดต่อกิลด์สองสามแห่งข้างล่างนั่น บอกพวกเขาว่าใครให้เบาะแสของคนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง หรือช่วยเราจัดการเธอได้ กิลด์คาเอ๋อหลัวจะตอบแทนอย่างงาม!”
สมาชิกผู้มีสติคนเดิมอดพูดขึ้นอีกครั้งไม่ได้ “จะจัดการหน้าใหม่คนเดียว ยังต้องเรียกกำลังเสริมอีกหรือครับ? แบบนั้นจะไม่ทำให้เราดูอ่อนแอเกินไปหรือ...”