นั่นคือตี๋ซิวซือ
[ตี๋ซิวซือ]: เฮ้! ฉันดูกระดานจัดอันดับมาแล้ว ทำไมการ์ดเทพเจ้าของเธอถึงมีแค่ 102 ใบล่ะ?
[ตี๋ซิวซือ]: ตามหลักแล้ว พอฆ่าชวนเฟยจิงได้ จำนวนการ์ดของเธอก็ควรพุ่งขึ้นไปเกิน 200 ใบไม่ใช่เหรอ?
[ตี๋ซิวซือ]: ระบบผิดพลาดหรือเปล่า? ไม่ได้นับการ์ดของชวนเฟยจิงรวมเข้าไปหรือไง? หรือเธอซ่อนการ์ดไว้?
[ตี๋ซิวซือ]: ฮัลโหล? คนหายไปไหน? ยังไม่ออกมาอีกเหรอ?
เห็นแก่ที่คราวก่อนเขาร่วมมือในเกมได้ดีอยู่บ้าง อวิ๋นเฉินจึงตอบกลับไปว่า:
[คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง]: ระบบไม่ได้ผิดพลาด ตอนนั้นเขายังไม่ตายสนิท มีการ์ดรักษาชีวิตอยู่ สุดท้ายถูกระบบกำจัดทิ้ง
[ตี๋ซิวซือ]: ……ให้ตายสิ หมอนั่นยังมีของดีแบบนี้ด้วยเหรอ?
[ตี๋ซิวซือ]: น่าเสียดายจริง ๆ สุดท้ายก็ยังตายอยู่ดี!
[ตี๋ซิวซือ]: แต่พวกหมาบ้าจากกิลด์คาเอ๋อหลัวปักใจแล้วว่าเธอเป็นคนฆ่า ต้องให้ฉันช่วยอธิบายให้ไหม? ยังไงฉันก็เป็นพยานเห็นเหตุการณ์
ช่วยอธิบายแทนเธอ?
คงแค่ทำให้เรื่องวุ่นวายกว่าเดิมล่ะมั้ง
ถ้าเขาออกหน้าให้ ไม่แน่เรื่องอาจยิ่งบานปลาย ถึงตอนนั้นข่าวลือคงกลายเป็นว่าพวกเขาสองคนร่วมมือกันฆ่าชวนเฟยจิง แค่คิดภาพก็ไม่กล้ามองแล้ว
[คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง]: ไม่ต้อง
[ตี๋ซิวซือ]: ไม่ต้อง? เธอจะยอมแบกความผิดนี้ไว้จริง ๆ เหรอ?
[คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง]: จะแบกอะไร? คนที่มีสมองหน่อยก็เห็นแล้วว่า ถ้าฉันฆ่าเขาจริง การ์ดเทพเจ้าจะมีแค่จำนวนเท่านี้ได้ยังไง?