ตี๋ซิวซือคงรั้งไว้ไม่อยู่แล้ว
อวิ๋นเฉินคิดในใจ พอหมายเลข 4 ตาย ทุกอย่างก็พุ่งเป้าไปที่เขา
เกมนี้เขาต้องถูกคัดออกแน่
กติกาของเกมนี้ต้องซ่อนอะไรบางอย่างไว้อีกแน่
ตี๋ซิวซือแก้ตัวอย่างไรก็ไม่มีใครเชื่อ
ผลการลงคะแนนครั้งสุดท้ายไม่มีอะไรให้ลุ้นเลย—
ตี๋ซิวซือถูกคัดออกด้วยคะแนนเอกฉันท์
ตอนที่เอ็นพีซีหลายคนกำลังจะเข้ามาหิ้วเขาไป ตี๋ซิวซือก็ลุกขึ้นเอง “อย่ามาแตะ ฉันไปเอง!”
เขาไม่ยอมให้ใครลากไปเหมือนซากุ่ยเมื่อวาน ราวกับลากหมาตายอย่างเด็ดขาด
ต่อให้ต้องตาย ก็ต้องตายอย่างมีศักดิ์ศรี!
ตี๋ซิวซือเชิดหน้าอกผาย เดินเข้าไปในห้องหมายเลข 9 ของตัวเอง ก่อนปิดประตูดังปัง
……
“ประชุมเช้าสิ้นสุดลง”
กรรมการเก็บฆ้องสำริดแล้วประกาศว่า “ผู้เล่นที่เหลือ 9 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ภารกิจทำไร่วันนี้คือ เก็บผลไม้ ทำความสะอาดบ่อปลา และสร้างเล้าไก่”
“เลือกกลุ่มกันได้ตามสบาย”
ทั้ง 6 คนที่เมื่อวานต้องล้างคอกสัตว์และใส่ปุ๋ย ต่างพากันถอนหายใจโล่งอก
หลังจากพูดคุยกันอย่างไม่ดุเดือดนัก ก็แบ่งกลุ่มได้ดังนี้
กลุ่มเก็บผลไม้: หมายเลข 2 เยว่จู่ (เจ๋อเอิน), หมายเลข 6 อวี่จิ้น (เจ๋อเอิน), หมายเลข 12 เรย์มอนด์ (วิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งความเงียบ)
กลุ่มทำความสะอาดบ่อปลา: หมายเลข 3 ชางเฟิงซิว (เย่เหมิง), หมายเลข 11 อวี้ลวี่เสวี่ย (เย่เหมิง), หมายเลข 7 เชียนฮวาเส้าเหม่ย (เฮ่อหลี่เอ่อร์)
กลุ่มสร้างเล้าไก่: หมายเลข 1 นั่วถีซาหยา, หมายเลข 8 เซียวจิน, หมายเลข 10 อวิ๋นเฉิน
แทบไม่ต่างจากเมื่อวาน ต่างกันแค่เรย์มอนด์เข้าร่วมกลุ่มสองคนของเมื่อวาน