เซียงเฟิงติ้งหลานแหวกฝูงชนเดินเข้ามา เธอเองก็รีบมาที่นี่หลังได้ยินข่าว
เธอมองคนทั้งสองที่กำลังเผชิญหน้ากัน ก่อนหันไปทางอวิ๋นเฉินแล้วถามอย่างสุภาพว่า “คุณมาพบท่านประธานหรือ?”
อวิ๋นเฉินตอบ “อืม มีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย”
หลังเข้าใจสถานการณ์แล้ว เซียงเฟิงติ้งหลานก็หยิบเครื่องสมองผลึกออกมา เตรียมสอบถามอีกฝ่ายก่อน
แต่ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังลงมาจากบันได
“พาเธอเข้ามา”
ทุกคนเงยหน้ามอง เห็นนั่วถีซาหยายืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าสงบนิ่ง เห็นได้ชัดว่าเธอรู้สถานการณ์ทางนี้แล้ว
ในเมื่อเธอเอ่ยปาก เซียงเฟิงติ้งหลานก็ไม่จำเป็นต้องถามอีก เธอเก็บเครื่องสมองผลึกแล้วบอกอวิ๋นเฉินว่า “ไปกันเถอะ”
ฝูงชนแหวกทางให้โดยรู้หน้าที่
อวิ๋นเฉินก้าวขึ้นบันได เมื่อเดินผ่านฮวาอ้าวก็ไม่หยุดฝีเท้า เพียงทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่ง “พูดมากจริง ๆ”
ฮวาอ้าว “?!”
ทั้งสามเดินทางมาถึงห้องประธานกิลด์
ประตูเปิดอยู่ อวิ๋นเฉินเดินเข้าไปแล้วเห็นเว่ยลั่วซานน่านั่งอยู่บนรถเข็นทันที
หญิงสาวนั่งหลังตรงอยู่บนรถเข็น ทั้งที่นั่งอยู่แท้ ๆ กลับยังแผ่ความรู้สึกว่าควบคุมทุกสิ่งได้อย่างหนักแน่น
“ในที่สุดเราก็ได้พบกัน” เว่ยลั่วซานน่าเอ่ยก่อน น้ำเสียงอ่อนโยน
ก่อนศึกดาวเคราะห์จะเริ่ม เธอคิดจะหาอวิ๋นเฉินมาคุยด้วยอยู่แล้ว
น่าเสียดายที่ถูกปฏิเสธ
จนกระทั่งวันนี้จึงได้พบกันจริง ๆ
“ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว ท่านประธานเว่ยลั่วซานน่า” อวิ๋นเฉินเองก็กำลังพิจารณาอีกฝ่าย
เธอได้ยินเรื่องของประธานกิลด์แห่งอ้าวรุ่ยทีคังคนนี้มานานแล้ว