“หืม? ไม่พูดเหรอ? ถ้าไม่พูด ฉันก็ถือว่าเธอตกลงแล้วนะ ใจกว้างจริง ๆ!”
อวิ๋นเฉินแสดงละครคนเดียวจนจบขั้นตอน จากนั้นก็ล้วงเหรียญทองออกจากกระเป๋า แล้วยัดใส่มือที่แข็งทื่อของหวนเสวี่ยหลิง
“เงินกับของแลกเปลี่ยนกันเรียบร้อย ร่วมมือกันอย่างราบรื่นนะ ระบบเห็นแล้วใช่ไหม นี่เป็นการซื้อขายที่ถูกกฎหมายและทั้งสองฝ่ายยินยอมพร้อมใจ!”
[แจ้งเตือน: การซื้อขายเสร็จสมบูรณ์]
การกระทำของอวิ๋นเฉินครั้งนี้ไม่ได้ละเมิดกฎจริง ๆ แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้ตอบตกลง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ระบบจึงทำได้เพียงตัดสินว่าการซื้อขายมีผล
เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น อวิ๋นเฉินก็ฟาดสันมือใส่หวนเสวี่ยหลิงจนสลบไปทันที
จากนั้นเธอก็ก้มลงอย่างเป็นธรรมชาติ ล้วงเหรียญทองที่ยังไม่ทันอุ่นจากมือของหวนเสวี่ยหลิงซึ่งหมดสติ แล้วเก็บกลับเข้ากระเป๋าตัวเอง
ซื้อขายก็ส่วนซื้อขาย ปล้นก็ส่วนปล้น ไม่เกี่ยวข้องกัน
อวิ๋นเฉินไม่แม้แต่จะมองหวนเสวี่ยหลิงที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น เธอหันไปมองกลุ่มคนที่อยู่ไม่ไกล
ตรงนั้นยังมีผู้เล่นที่มุงดูเหตุการณ์อีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งถูก[รีบร้อนไปก็ไร้ประโยชน์]ตรึงไว้กับที่ในท่าทางพิลึกพิลั่นไม่ต่างกัน
ไหน ๆ ก็มาแล้ว
อย่างที่เขาว่ากัน ไล่แกะตัวเดียวก็ไล่แกะ ไล่ฝูงหนึ่งก็ไล่ฝูงเหมือนกัน
ในเมื่อวันนี้ลงมือทำเรื่องใหญ่ไปแล้ว ขนาดผู้เล่นอันดับสามเธอยังกล้าลอบตีจนสลบ ถ้าจะฉวยโอกาสรวบพวกปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้ไปด้วยก็คงไม่เกินไปหรอกมั้ง?
