ประกาศ: “ผู้เล่นซิลวานไม่ได้เริ่มล่าเหยื่อภายใน 10 นาที ซิลวานถูกคัดออก”
ประกาศ: “ในสนามเหลือผู้เล่นเพียงคนเดียว เกมจบลงแล้ว ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นโลกสีน้ำเงิน ‘คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง’ ที่คว้าชัยชนะครั้งสุดท้าย!”
สิ้นเสียงประกาศ ท้องฟ้าทางทิศตะวันออกก็เริ่มสว่างเป็นสีขาวนวล
แสงอรุณอ่อนโยนสาดส่องทั่วสวนสนุก ขับไล่ม่านหมอกแห่งราตรีอันยาวนานให้สลายไป
ซิลวานซึ่งอยู่ในเขตเหนือได้ยินประกาศแล้วก็ชะงักค้างกลางอากาศ
ผู้เล่นโลกสีน้ำเงินงั้นหรือ?
ผู้เล่นไอเซ่อหลี่คนนั้น... ที่แท้ก็เป็นมือใหม่จากโลกสีน้ำเงินคนนั้น?!
……
ทันทีที่อวิ๋นเฉินกลับคืนสู่ร่างเดิม ก็ถูกส่งมายังห้องสีขาวที่คุ้นเคย
[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น “คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” ที่ผ่านเกมส่งผ้าเช็ดหน้า (ฉบับยาก) และจบเกมก่อนกำหนด รางวัล: หีบสมบัติดาวเหนือชั้น x1, คะแนน x2000]
เมื่อเห็นรางวัลนี้ อวิ๋นเฉินก็เข้าใจขึ้นมาทันที
มิน่าเล่าซิลวานถึงได้กระตือรือร้นนักที่จะคัดผู้เล่นออก ที่แท้รางวัลจะเลื่อนระดับขึ้นหนึ่งขั้น
น่าเสียดายที่เขาอุตส่าห์เหนื่อยแทบตาย สุดท้ายกลับถูกเธอฉกเอาไป
[ตรวจพบว่าผู้เล่นทำผลงานได้ยอดเยี่ยมในเกม เผชิญอันตรายโดยไม่ตื่นตระหนก และใช้กฎได้อย่างชาญฉลาด บรรลุความสำเร็จ: [จอมอึดแห่งการเอาตัวรอด]]
[คำอธิบายความสำเร็จ: ไม่เคยเป็นผู้ล่า และไม่เคยถูกล่า คุณไม่ได้กำลังเล่นเกม แต่กำลังนิยามคำว่า “เอาตัวรอด” ขึ้นมาใหม่ ไม่มีใครอึดเท่าคุณ ผมขอคารวะ]
[รางวัลเพิ่มเติม: หีบสมบัติดาวเหนือชั้น x1, คะแนน x2000]