หลานจ้าวหยิบบัตรประจำตัวของตัวเองออกมาทันที ใช้มือบังแล้วก้มมองแวบหนึ่ง
“เปลี่ยนจริงด้วย!”
เดิมทีบัตรของเขาคือ[ไพ่สามใบ]แต่ตอนนี้กลายเป็น[ไพ่สี่ใบพ่วงสอง]
ชวนเฟยจิงเองก็ก้มตรวจไพ่ของตัวเอง สีหน้าพลันย่ำแย่ลง[ระเบิดราชัน]ของเขากลับเปลี่ยนเป็น[สามใบหนึ่ง]
เดิมทีเป็นไพ่ราชา แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นไพ่ที่แทบไม่มีประโยชน์
อวิ๋นเฉินหงุดหงิดยิ่งกว่าเขาเสียอีก
เธอมองไพ่ใบใหม่ของตัวเองแวบหนึ่ง จาก[สามใบพ่วงสอง]กลายเป็น[ไพ่ใบเดี่ยว]
แต่เรื่องนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุด
เธอล้วงกระเป๋า แล้วพบว่าบัตรประจำตัวสามใบที่แย่งมาก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้ว!
พอมองบัตรใบนั้นที่เธอฉีกทิ้งลง “ถังขยะ” ก็หายไปเหมือนกัน
“……”
พูดไม่ออกเลย
ของที่อุตส่าห์แย่งมาได้ กลับคืนไปหมดเพราะการ “สับไพ่” ครั้งนี้
เวลานั้นเอง เหอชูเตี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ ก็ร้องขึ้นอย่างดีใจว่า “บัตรประจำตัวของฉันกลับมาแล้ว!”
บัตรประจำตัวใบใหม่ของเธอคือ[ไพ่คู่]
อวิ๋นเฉิน “……”
เหนื่อยแล้ว ทำลายมันทิ้งไปเลยเถอะ
ตะปูเหล็กกระแทกโล่ไม่หยุด ส่งเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ หลานจ้าวเงยหน้ามองแล้วพูดว่า “ไพ่เปลี่ยนไปหมดแล้ว ต่อให้ขึ้นไปก็คงแก้กลไกของฐานที่มั่นไม่ได้ ถอยกลับไปก่อนดีไหม? แล้วเรียกทุกคนมาหารือหาทางกันใหม่?”
“ไม่ได้!”
ชวนเฟยจิงปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด น้ำเสียงหนักแน่น “มาถึงชั้นเก้าแล้ว! อีกสามชั้นก็ถึงชั้นบนสุด! ต่อให้ปลดล็อกไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องฆ่าตี๋ซิวซือให้ได้ก่อน!”