เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 342 ศึกดวลปืนในป่าฝน 15

6 นาที· 1.5K คำ

การต่อสู้จบลงแล้ว

ในชั่วขณะที่ซิลวานกำลังจะเหนี่ยวไก

อวิ๋นเฉินซึ่งนอนอยู่บนพื้นยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

ทันใดนั้น เงาสีดำสายหนึ่งก็พุ่งพรวดขึ้นจากพื้น ฟาดใส่มือที่ถือปืนของเขา

เพี๊ยะ!

ซิลวานไม่ทันตั้งตัว ปืนพกหลุดมืออีกครั้ง ลอยขึ้นไปกลางอากาศ

ภาพนี้คุ้นตาจนชวนให้เจ็บใจอยู่บ้าง

อวิ๋นเฉินที่อยู่บนพื้นตอบสนองฉับไว ในจังหวะที่ปืนลอยออกไปก็พลิกตัวลุกขึ้น คว้าปืนไว้ได้ ก่อนพลิกมือจ่อปากกระบอกเข้าที่หน้าผากของซิลวาน

ระยะใกล้จนหลบไม่ทัน

เธอไม่เปิดโอกาสให้เขาตอบโต้แม้แต่น้อย นิ้วเหนี่ยวไก

ปัง

เสียงปืนกึกก้องขึ้นท่ามกลางหมอกหนาทึบ ดังชัดเป็นพิเศษ อย่างไรเสีย อวิ๋นเฉินก็คิดว่าเสียงนี้ไพเราะดี

“นายเอาชนะฉันไม่ได้หรอก” อวิ๋นเฉินยกมุมปากขึ้นบางเบา แล้วพูดประโยคเมื่อครู่คืนกลับไปให้เขาแบบคำต่อคำ

เธอตั้งใจทำเช่นนั้น

ที่ดูเหมือนตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบนั้น แท้จริงเป็นช่องโหว่ที่เธอจงใจเปิดไว้ เธอปล่อยเพื่อนเงาออกมา ก็เพื่อรอให้ซิลวานเผลอผ่อนคลายลงชั่วขณะ

ผลลัพธ์ก็เห็นได้ชัด เขาติดกับแล้ว

[ประกาศจากระบบ]: แจ้งให้ทราบ สมาชิกทีมอ้าวรุ่ยทีคัง “ซิลวาน” ถูกคัดออก

เสียงประกาศดังก้องไปทั่วผืนป่าฝน

ท่ามกลางหมอกหนาทึบ ฮวาอ้าวที่กำลังจะย่องเข้าไปในที่กำบังถึงกับชะงักค้างเพราะเสียงนั้น คางแทบหล่นลงพื้น

“...หา?”

เขาอ้าปากโดยไม่รู้ตัว สีหน้าว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ซิลวาน...ถูกคัดออกแล้ว?!

ซิลวานถูกคัดออกจริง ๆ เหรอ?!

ซิลวานถูกคัดออกจริง ๆ น่ะหรือ?!

ฮวาอ้าวยืนสงสัยในชีวิตอยู่กับที่ ส่วนอีกด้านหนึ่ง นั่วถีซาหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเธอก็คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป