อวิ๋นเฉินไม่แม้แต่จะชายตามองเขา
ตี๋ซิวซือ: “……”
เขาก็ว่าแล้วเชียว
ในใจอวิ๋นเฉิน เขาสู้กับนั่วถีซาหยาไม่ได้!
“ขอบคุณ” นั่วถีซาหยาไม่อิดออด ยื่นมือรับมา
สมาชิกอีกห้าคนในทีมต่างก็ขึ้นฟ้าได้ทั้งนั้น เธอจะวิ่งอยู่บนพื้นดินคนเดียวได้อย่างไร
ทีมเฮ่อหลี่เอ่อร์ที่อยู่ข้าง ๆ มองการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ
ยิ่งดูก็ยิ่งหน้าเขียว
ตอนนี้อิงกวงเชียนโส่วทนไม่ไหว ก้าวไปข้างหน้าพลางชี้พวกเขา แล้วตะโกนเสียงดังว่า “พวกคุณโกงกันต่อหน้าต่อตาเลยนะ!!!”
คู่แข่งทั้งหกคนมีปีกบินอยู่บนฟ้ากันหมด แบบนี้จะเล่นซ่อนแอบบ้าบออะไรกันอีก?
ทั้งที่พวกเขาไม่ได้เป็นคู่แข่งกับอวิ๋นเฉินแท้ ๆ ทำไมยังโดนเธอเล่นงานได้อีก?
อวิ๋นเฉินได้ยินดังนั้นก็ค่อย ๆ หันไปมองอิงกวงเชียนโส่วที่กำลังเดือดดาล แล้วถามอย่างจริงใจว่า “อะไรล่ะ พวกคุณก็อยากได้เหมือนกันหรือ?”
คนหลายคนฝั่งเฮ่อหลี่เอ่อร์ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
มีคนขยับเข้ามาครึ่งก้าว “พวกเราก็มีปีกได้เหมือนกันหรือ?”
หนังตาตี๋ซิวซือกระตุก เขาเกือบสำลักน้ำลายตัวเอง
เขารีบคว้าฮวาเจิ้งหาวที่อยู่ข้าง ๆ ไว้ สีหน้าซับซ้อนสุดขีด “เดี๋ยวก่อน คุณยังมีวิธีพิสดารอะไรอีก?!”
อย่าบอกนะว่าเธอคัดลอกได้ด้วย
ถ้าคัดลอกต่อไปเรื่อย ๆ การ์ดคัดลอกคงต้องยื่นเรื่องเรียกร้องค่าชดเชยจากการทำงานแล้ว
อวิ๋นเฉินคัดลอกต่อไม่ได้จริง ๆ
เว้นแต่จะมีการ์ดบินใบใหม่ปรากฏขึ้นตรงนี้อีกใบ
น่าเสียดาย ทั้งเมืองมีแค่สองใบ ใบหนึ่งอยู่ในมือเธอ อีกใบอยู่ในมือซิลวาน ตอนนี้ถูกรีดจนเกลี้ยงแล้วทั้งคู่