เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 250 ในเมื่อพวกเขาไร้ยางอาย งั้นก็อย่าเอาชีวิตไว้เลย

6 นาที· 1.5K คำ

พื้นที่สรุปผล

[ยินดีด้วย ผู้เล่น “คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” ผ่านด่านซุปเต่าทะเล (ฉบับยากพิเศษ) รางวัล: หีบสมบัติห้าดาว x1 คะแนน x1000]

[ยินดีด้วย คุณได้รับการ์ดเทพเจ้า: นักขับขานเพลงหลิวหลี]

เสียงประกาศหยุดลงชั่วครู่

อวิ๋นเฉินเลิกคิ้ว เกมนี้ไม่มีประกาศความสำเร็จด้วยหรือ?

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้ฉายาความสำเร็จเก๋ไก๋อะไรสักอย่าง

แต่พอคิดอีกที ก็พอเข้าใจได้ หากระบบสนับสนุนวิธีผ่านด่านแบบใช้ความรุนแรงอย่าง “แค่ฆ่าทุกคนซะ ก็ไม่มีใครมาแย่งสิทธิ์ผ่านด่านกับฉันแล้ว” แถมยังมอบรางวัลความสำเร็จให้ด้วย ด่านเกมทั้งหลายก็คงหมดความหมาย และเมืองผู้เล่นคงว่างเปล่าไปนานแล้ว

ทันใดนั้น กรอบข้อความสีแดงฉานอีกอันก็เด้งขึ้นมา

[ตรวจพบว่าคุณสังหารผู้เล่นไปเก้าคนในเกม]

[รางวัลจากการปล้นชิง: ได้รับการ์ดเทพเจ้าทั้งหมดของผู้เล่นเก้าคน และการ์ดไอเทมสุ่มคนละสามใบ]

[การ์ดถูกเก็บลงแพ็กการ์ดระบบของคุณโดยอัตโนมัติ โปรดตรวจสอบ]

เก็บเกี่ยวได้มหาศาล

แต่อวิ๋นเฉินไม่ได้รีบเปิดแพ็กการ์ด เธอเรียกหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวของตัวเองขึ้นมาก่อน

[ชื่อ: อวิ๋นเฉิน

หมายเลข: 11004399

ไอดี: คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง

ทักษะต้นกำเนิด: หา? เธอได้ยินที่ฉันพูดด้วยหรือ?

ความคืบหน้าการสะสมการ์ด: 69/72

จำนวนครั้งที่แพ้เกม: 0

ความสำเร็จ: อาการฝีมือการแสดงขั้นเทพ, เหยื่อเจ้าแผนการ…

ดาวเคราะห์สังกัด: โลกสีน้ำเงิน]

จากนั้นเธอก็ดูที่กระดานจัดอันดับ

การ “สังหารเก้าคน” ในคราวนี้ทำให้อันดับเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป