เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 196 ทุ่งเลี้ยงสัตว์แสนสุข 17

7 นาที· 1.6K คำ

น้ำแข็งกับไฟ ความหนาวเย็นสุดขั้วกับความร้อนระอุสุดขีด คุณสมบัติสุดโต่งสองขั้วที่ตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิง ปะทะและทำลายล้างกันอย่างดุเดือดที่สุดบนผืนดินพิพาทเล็ก ๆ แห่งนี้

หมอกหนาวสีขาวขุ่นกับเปลวไฟสีดำที่บิดตัวอย่างประหลาดพันเกี่ยวกันแน่น จนกลายเป็นเขตอันตราย

ความร้อนสูงทำให้อากาศรอบเปลวไฟสีดำบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ขณะที่ไอเย็นบริเวณรอบนอกซึ่งยังไม่ถูกกลืนกินกลับทำให้อุณหภูมิโดยรอบลดฮวบ

ภาพประหลาดราวกับอยู่ระหว่างสวรรค์น้ำแข็งกับทะเลเพลิงนี้ ไม่เพียงทำให้เหล่าสัตว์ที่อยู่ไม่ไกลหวาดกลัวจนถอยกรูด แม้แต่อากาศรอบข้างก็คล้ายกำลังจะถูกฉีกขาด

ความเคลื่อนไหวทางนี้ดังเอะอะเกินไปแล้ว

หมอกขาวที่พวยพุ่งขึ้นฟ้ากับแสงสีดำประหลาดบนทุ่งรกร้างอันเงียบสงบในยามเช้า ดูราวกับพลุสัญญาณขนาดยักษ์ ไม่นานก็เรียกความสนใจจากผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่กำลังทนทุกข์ปลูกผักปลูกหญ้าอยู่ละแวกนั้น

เงาคนสองสามกลุ่มเริ่มปรากฏที่ขอบทุ่งรกร้าง

พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้มากนัก ได้แต่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ

เมื่อเห็นชัดว่าคู่ต่อสู้คือหวนเสวี่ยหลิงกับคนที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในฐานะ “คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังขึ้นจากฝูงชน

“ให้ตายสิ เทพเซียนตีกัน! พวกเธอลงมือกันตรง ๆ แบบนี้เลยเหรอ?”

“ไฟสีดำอะไรนั่นน่ะ? แค่มองก็รู้สึกชั่วร้ายแล้ว!”

“เหมือนจะแย่งที่ดินกันนะ ต้องเล่นกันแรงขนาดนี้เลยเหรอ?”

ในหมู่คนที่ยืนดูอย่างสนุกสนาน มีคนหนึ่งดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ

เขาคือฮวาอ้าว ผู้เพิ่งถูกอวิ๋นเฉินรีดไถเงินก้อนโตเมื่อวาน แถมยังถูกบังคับให้ขายสมบัติทั้งหมดที่มี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป