ในเมื่อใช้จำนวนสัตว์สู้ไม่ได้ ก็เหลือแต่ต้องใช้แรงงานคน
อย่าลืมสิว่าเธอมีร่างแยกตั้ง 5 ร่าง
ถ้ายังไม่พอ เธอยังมีการ์ดคัดลอก สามารถคัดลอกการ์ดแยกร่างเพิ่มได้อีกใบ แบบนี้ก็จะมีร่างแยกเพิ่มขึ้นอีก 5 ร่าง
เดิมทีเธอตั้งใจจะเก็บการ์ดใบนี้ไว้ใช้เป็นไพ่ตายในช่วงท้ายเกม แต่ถ้าตอนนี้ยังแย่งพื้นที่ไม่ได้ แล้วจะพูดถึงช่วงท้ายเกมไปทำไม?
มีร่างแยก 10 ร่างลงแรงพร้อมกัน เธอไม่เชื่อหรอกว่าหวนเสวี่ยหลิงจะมีแขนงอกมา 8 ข้าง แล้วปลูกพืชได้มากกว่าเธอ!
หมดเวลา! 7 โมงเช้าตรง!
แสงสีแดงที่ปกคลุมพื้นที่พิพาททั้ง 5 แปลงสลายไป
“ไป” อวิ๋นเฉินไล่สัตว์ทั้ง 14 ตัวของตัวเองเข้าไปในแปลงพิพาทที่อยู่ซ้ายสุดรวดเดียว
หวนเสวี่ยหลิงก็ทำเช่นเดียวกัน
ทั้งสองเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด ต่างคนต่างยึดพื้นที่คนละฝั่ง ซ้ายกับขวา เพื่อไม่ให้สัตว์ของทั้งสองฝ่ายอยู่บนแปลงเดียวกัน
เพราะหากอยู่บนแปลงเดียวกัน จะเปิดใช้งาน[โหมดชนหัว]และต้องเล่นมินิเกมตัดสินแพ้ชนะ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการเสียเวลาเปล่า
ช่วงเวลายึดครองมีเพียง 1 ชั่วโมงสั้น ๆ ทุกนาทีทุกวินาทีล้วนมีค่า ไม่มีใครอยากเสียเวลาอันมีค่าและค่าพละกำลังไปกับมินิเกมไร้สาระแบบนี้
ดังนั้น เลี่ยงการปะทะแล้วแบ่งผลประโยชน์กัน คือทางออกที่ดีที่สุด
กลยุทธ์ของอวิ๋นเฉินสุดโต่งมาก
เธออัดสัตว์กว่าสิบตัวเข้าไปในแปลงแรกทางซ้ายจนแน่นเอี้ยด รวมถึงลูกแกะที่เพิ่งซื้อมาใหม่ด้วย
ต่อให้หวนเสวี่ยหลิงอยากพุ่งเข้ามาแย่งสิทธิ์ยึดครองด้วยกำลัง การทับซ้อนจำนวนสัตว์มหาศาลเช่นนี้ก็ทำให้เธอแซงหน้าอวิ๋นเฉินในเวลาอันสั้นไม่ได้