เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 147 เกมไร้ขอบเขต: ข้าแกล้งอ่อนแอหลอกศัตรูจนสังหารเรียบ

6 นาที· 1.3K คำ

โดนด่าเข้าให้แล้ว

แต่เขาไม่เพียงไม่โกรธ มุมปากกลับฉีกกว้างกว่าเดิม แววตาเผยความตื่นเต้นบิดเบี้ยว

ดีมาก

หวังว่าตอนประลองกันเดี๋ยวนี้ ฝีมือของเธอจะแข็งกร้าวได้สักครึ่งหนึ่งของปากนะ

เขาไม่พูดไร้สาระอีก ยื่นมือกดปุ่มทอยลูกเต๋าทันที

ลูกเต๋านำทางที่ลอยอยู่กลางอากาศหมุนติ้ว ก่อนหยุดลงในที่สุด

ได้ 5 แต้ม

เครื่องยนต์ขับดันที่ท้าย[ปีกอัสนีกระดูกผลึก]พ่นพลาสมาสีน้ำเงินอมม่วงออกมาอย่างแรง ยานทั้งลำพุ่งออกจากช่องเริ่มต้นราวกับสายฟ้า แผ่ไอสังหารเต็มเปี่ยม ก่อนหยุดลงที่ช่องหมายเลข 6

จากนั้นก็ถึงตาผู้เล่นคนอื่น

หงจู่มองแต้มที่ตัวเองทอยได้ ใบหน้าเขียวคล้ำลงทันที

เขาทอยได้ 4 แต้มอีกครั้ง จึงตกไปที่ช่องอันตรายหมายเลข 5 อีกแล้ว

เขา: “……”

โชคแบบนี้ก็เหลือเกินจริง ๆ

แต่ยังดีที่คราวนี้เขาถูกลงโทษให้ถอยหลังเพียง 3 ช่อง มาหยุดที่ช่องหมายเลข 2 อย่างน้อยก็ยังดีกว่ารอบก่อนหน้า

ต่อมา จ้านเสียซึ่งเพิ่งได้อาวุธใหม่มา โชคดีจนแทบล้น ทอยได้ 6 แต้มตรง ๆ แล้วขับ[รังผึ้งจักรกล]บินจากไปอย่างเบิกบาน…

คงเพราะการ์ด[รีเซ็ตทุกคน]เมื่อครู่ทำให้เสียขวัญกันอย่างหนัก สีหน้าทุกคนจึงดูไม่สู้ดี แม้แต่ท่าทอยลูกเต๋ายังเจือความหงุดหงิด กดปุ่มดังปั้ก ๆ

แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะรู้สึกกลัดกลุ้ม

อย่างผู้เล่นสองคนที่รอบก่อนตกอยู่ช่องเดียวกับฮวาเจิ้งหาว ตอนนี้ต่างก็แอบโล่งใจที่ตัวเองรอดพ้นเคราะห์ครั้งนั้นมาได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป