ฉากเปิดโปงตัวตน
อวิ๋นเฉินยกมือขึ้นนวดขมับอย่างจนใจ แต่ในเมื่อถูกเปิดโปงแล้ว เธอก็ไม่คิดจะถ่อมตัวอีกต่อไป
เธอกดปุ่มสื่อสาร แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ คล้ายไอดอลกำลังทักทายแฟนคลับ
“สวัสดีทุกคน ฉันเอง คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง”
ผู้เล่นทุกคน: “……”
ปกติได้ยินชื่อไอดีนี้ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอได้ยินเธอแนะนำตัวเองแบบนี้กับหู กลับรู้สึกขัดหูชอบกลอย่างบอกไม่ถูก ทำให้คิดได้อย่างเดียวว่าคนคนนี้หน้าด้านจริง ๆ
ชื่อนี้เกี่ยวข้องกับเธอสักนิดไหม?
เธอตรงไหนที่เรียกว่าอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่งได้บ้าง?
อวิ๋นเฉินสบายใจดี ส่วนผู้เล่นคนอื่นกลับไม่มีใครสบายใจเลยสักคน
ในสายตาพวกเขา ไอดีของอวิ๋นเฉินน่ากลัวยิ่งกว่าฮวาเจิ้งหาวที่เพิ่งลงมือสังหารอย่างบ้าคลั่งเสียอีก
ถ้าฮวาเจิ้งหาวเป็นพยัคฆ์ดุร้ายที่เปิดเผยตัวอย่างโจ่งแจ้ง “คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” ก็คืองูพิษที่ซ่อนอยู่ในเงามืด ไม่รู้ว่าจะฉกเอาชีวิตเมื่อไร!
หากเธอคิดจะเล่นงานใคร อีกฝ่ายอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองแพ้ได้อย่างไรจนถึงวินาทีสุดท้าย
บรรยากาศในที่นั้นหนักอึ้งขึ้น สายตาที่ทุกคนมองยาน[เหยี่ยวดุร้ายธารเพลิง]เปลี่ยนไป เต็มไปด้วยความระแวดระวังและหวาดหวั่น
แน่นอนว่าเว้นอยู่คนหนึ่ง
ฮวาเจิ้งหาว
ทันทีที่รู้ว่าคนชื่อคนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่งอยู่ในเกมนี้ เลือดในกายเขาก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
เขาเฝ้าหวังจะได้ประมือกับคนคนนี้มาตลอด ในที่สุดโอกาสก็มาถึง
อีกด้านหนึ่ง จ้านเสียเพิ่งนึกขึ้นได้ แล้วตะโกนถามว่า
“ฉันว่าแล้วว่าทำไมถึงดูคุ้น ๆ! ปืนสองกระบอกที่เธอใช้ยิงฉันก่อนหน้านี้ ไม่ใช่การ์ดไอเทมใช่ไหม?!”
ในที่สุดจ้านเสียก็ปะติดปะต่อเรื่องได้