เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 153 หมากบิน 12

6 นาที· 1.4K คำ

“เจ้านาย เมื่อกี้เท่มากจนแทบระเบิดเลย!”

อวิ๋นเฉินเพิ่งปิดประตูห้องโดยสารเรียบร้อยและนั่งประจำที่คนขับ ฝูเสี่ยวไกวก็ขยับปีกบินเข้ามาหา น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส

เธอเหลือบมองมัน แล้วเอาคำพูดที่มันเคยพูดก่อนหน้านี้มาย้อนใส่ “โธ่ ก็แค่เรื่องปกติเอง”

“แหม เจ้านาย อย่าทำแบบนี้สิ ทำไมต้องเลียนแบบคำพูดของฉันด้วย!” ฝูเสี่ยวไกวบิดตัวกลมป้อมไปมา น้ำเสียงเล็กแหลมเจือความเขินอาย

อวิ๋นเฉินขนลุกซู่ “ฉันชินกับเวลาที่เธอพูดเสียงปกติมากกว่า”

“ได้เลย” ฝูเสี่ยวไกวกลับมาใช้น้ำเสียงปกติทันที

มันเองก็ไม่อยากดัดเสียงเหมือนกัน

มันพอจะดูออกแล้วว่าเจ้านายของมันเป็นพวกภูมิคุ้มกันการอ้อนโดยแท้ ลูกอ้อนแบบนี้ใช้กับเธอไม่ได้ผล

ช่วงดวลสามนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผู้เล่นทั้งเจ็ดคนในสนามเริ่มทอยลูกเต๋าในรอบใหม่

ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าบัฟโชคดีสองชั้นเห็นผลทันตา

พอถึงตาของอวิ๋นเฉิน เธอก็ตบลูกเต๋าส่ง ๆ แล้วได้ 6 แต้มอีกครั้ง

เปลวเพลิงเจิดจ้าพุ่งออกจากท้ายยาน ก่อนพุ่งตรงไปยังช่องชะตากรรมหมายเลข 30

ช่วงหมุนวงล้อสุ่มการ์ดที่คุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง

ตอนนี้อวิ๋นเฉินมั่นใจในดวงของตัวเองเต็มเปี่ยม คิดว่าคราวนี้ต้องได้การ์ดดีแน่

เข็มหยุดลง การ์ดพลิกเปิดออก—

[ทะลวงทางลัด]

ผลลัพธ์: จ่ายพลังงาน 4 แต้ม เพื่อเดินทางข้ามช่องว่างที่ไม่มีผู้เล่นอยู่ข้างหน้าได้ทันที ตั้งแต่ 1 ถึง 9 ช่อง

ยังต้องคิดอะไรอีกหรือ?

อวิ๋นเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เลือกให้สุดระยะทันที!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป