เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 152 หมากบิน (11)

6 นาที· 1.5K คำ

ต้องวัดดวงกันอีกแล้ว

อวิ๋นเฉินนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ ปลายนิ้วเคาะต้นขาอย่างไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ไม่มีทีท่ากังวลเลยสักนิด

บนตัวเธอมีบัฟโชคดีซ้อนกันอยู่ถึงสองชั้น ต่อให้ไม่ได้แต้มสูงสุด ก็ไม่มีทางเป็นคนที่ได้แต้มน้อยที่สุดแน่นอน

ผู้เล่นทุกคนผลัดกันทอยลูกเต๋า ผลลัพธ์ปรากฏออกมาอย่างรวดเร็ว:

อวิ๋นเฉิน: 5 แต้ม

เฟิงกวานไฉ: 4 แต้ม

ฮวาเจิ้งหาว: 5 แต้ม

หงจู่: 3 แต้ม

จ้านเสีย: 4 แต้ม

ซินฮ่าวไป๋: 2 แต้ม

ตงอี้เยว่หลิง: 5 แต้ม

มู่จื่อ: 6 แต้ม

ผลลัพธ์เป็นไปตามที่อวิ๋นเฉินคาดไว้ เธอไม่ใช่ทั้งผู้โชคดีที่ได้แต้มสูงสุด และไม่ใช่เจ้าคนซวยที่ได้แต้มน้อยที่สุด

บทลงโทษและรางวัลมีผลทันที

ยานบินของมู่จื่อกระโดดเดินหน้าไป 3 ช่อง ส่วนซินฮ่าวไป๋ทำหน้าเหมือนกลืนยาขม ถอยหลังไป 3 ช่อง

เมื่อเรื่องแทรกเล็ก ๆ นี้จบลง ผู้เล่นที่ยังไม่ได้ทอยลูกเต๋าก็เล่นต่อ

ฮวาเจิ้งหาวทอยได้ 6 แต้ม

ไม่ผิดจากที่คาด เขาคลาดกับอวิ๋นเฉินไปอย่างเฉียดฉิวอีกครั้ง และหยุดอยู่ที่ช่องหมายเลข 25 ซึ่งอยู่ถัดจากเธอไปหนึ่งช่อง

ดูเหมือนเขาจะเริ่มหมดความอดทน คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

“จิ๊” เขาขมวดคิ้ว สีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย

คนต่อไปคือจ้านเสีย คราวนี้เธอทอยได้ 3 แต้ม พอดีตกช่องเดียวกับอวิ๋นเฉิน

ต่างจากหงจู่ที่ก่อนหน้านี้ตกใจจนหนีเตลิด จ้านเสียกลับดูดีใจ ทั้งยังจงใจหยุดอยู่ข้างอวิ๋นเฉิน “เฮ้ รอบนี้ฉันยอมแพ้เลยก็ได้ แต่มีข้อแม้หนึ่งข้อ กระสุนในกล่องพลังงานของฉันหมดแล้ว เธอมีเหลือไหม? ขายให้ฉันสักกล่องสิ ฉันให้ 5 แต้ม”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป