หลวงจีนชราขยับแล้ว
ท่าประนมมือพลันระเบิดออกในพริบตา นิ้วทั้งสิบกางผาย พลังแท้สีโลหิตทะลักออกจากปลายนิ้วทุกนิ้ว ก่อร่างเป็นเงาฝ่ามือนับไม่ถ้วน
พุทธะพันมือบัวโลหิต
วิชาสุดยอดแห่งขั้นเทวมนุษย์
เงาฝ่ามือสีโลหิตปกคลุมทั่วฟ้า กดทับลงมาราวกับเป็นของจริง แต่ละฝ่ามือใหญ่กว่าศีรษะผู้ใหญ่ ทั้งยังห่อหุ้มด้วยพลังอำมหิตโลหิตข้นเหนียว สิ่งใดถูกสัมผัสล้วนถูกกัดกร่อนจนหมดสิ้น
ฝ่ามือแรกฟาดลงบนไหล่ขวาของลู่หยวน
พื้นดินแตกร้าว
ฝ่ามือที่สองกระแทกใส่หน้าอก
พื้นดินยุบลงไปครึ่งฉื่อ
ฝ่ามือที่สาม ที่สี่ ที่ห้า—
สิบฝ่ามือติดต่อกัน แต่ละฝ่ามือหนักหน่วงและรวดเร็วยิ่งกว่าครั้งก่อน พลังอำมหิตโลหิตซ้อนทับกัน บดขยี้พื้นดินรอบเท้าลู่หยวนในระยะสามฉื่อจนกลายเป็นหลุมลึก
ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย
หลวงจีนชรารั้งฝ่ามือกลับ รอยยิ้มที่มุมปากยังคงอยู่
พุทธะพันมือบัวโลหิต ภายในสิบฝ่ามือ ต่อให้เป็นผู้ฝึกขั้นเทวมนุษย์ชั้นหนึ่งก็ต้องกระอักเลือด เจ้าหนูขั้นปรมาจารย์ผู้นี้ ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งเพียงใดก็คง—
ฝุ่นควันจางลง
ลู่หยวนยืนอยู่ในหลุม เท้าทั้งสองราวกับเสาเหล็กที่ปักแน่นลงในกองหิน ร่างตั้งตรงไม่เอนเอียง
อาภรณ์ยังสมบูรณ์ดี
แม้แต่รอยยับก็ไม่มีเพิ่มขึ้นสักรอย
【กายทองคำไม่พินาศ】กับ【กายายักษ์ผู้ทรงอำนาจ】ทำงานซ้อนทับกัน แรงจากทุกฝ่ามือที่ตกกระทบร่างถูกลดทอนและสะท้อนกลับเป็นชั้น ๆ แรงปะทะที่ซึมเข้าสู่ร่างจริงมีไม่ถึงสามส่วนในสิบ ก่อนจะถูกฟื้นฟูด้วย【ผิวทองแดงกระดูกเหล็ก】และสลายจนหมดด้วยการป้องกันช่องปราณของ【กุญแจช่องปราณเพชร】
รอยยิ้มของหลวงจีนชราแข็งค้างบนใบหน้า
เพราะเมื่อก้มลง เขาก็เห็นมือของตนเอง
ข้อนิ้วทั้งสิบบิดเบี้ยวผิดรูป กระดูกฝ่ามือเต็มไปด้วยรอยร้าวราวใยแมงมุม เนื้อหนังตรงง่ามนิ้วฉีกขาด เลือดไหลหยดลงจากปลายแขนเสื้อจีวร
แรงสะท้อนกลับ
แรงจากทุกฝ่ามือที่ฟาดใส่ลู่หยวนสะท้อนกลับมาส่วนหนึ่ง เมื่อพลังจากสิบฝ่ามือซ้อนทับกัน มือของเขาเองจึงพังก่อน
ลู่หยวนก้าวขึ้นจากหลุม ปัดไหล่ที่ไม่มีฝุ่นอยู่เลยเบา ๆ
“แค่นี้หรือ?”
รูม่านตาของหลวงจีนชราหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว
