ลู่หยวนลงมือโดยไม่ชะงักแม้แต่น้อย
หลังจัดการแก๊งหมาป่าครามแล้ว เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมองสมาชิกแก๊งที่ถูกทหารยามควบคุมตัวไว้ เพียงใช้นิ้วขีดฆ่าชื่อ «แก๊งหมาป่าคราม» บนเอกสารรายชื่อ
“รายต่อไป แก๊งเหยี่ยวบิน โรงรับจำนำรวมทรัพย์”
สิ้นเสียงเย็นชา เขาก็พาทหารยามลาดตระเวน 10 นาย หันหลังเดินหายลับไปตรงหัวมุมถนน
ในชั่วยามถัดมา เขตตะวันตกของเมืองชั้นนอกตกอยู่ในความโกลาหลและหวาดผวาอย่างสิ้นเชิง
เจ้าสำนักเหยี่ยวบินแห่งโรงรับจำนำรวมทรัพย์เพิ่งรวบรวมคนเตรียมต่อต้านสุดชีวิต ประตูใหญ่ก็ถูกถีบจนแตกเป็นเศษไม้
ร่างของลู่หยวนปรากฏขึ้นตรงทางเข้า เขาเอ่ยเพียงประโยคเดียวว่า “คุกเข่า หรือไม่ก็ตาย”
เจ้าสำนักไม่เชื่อคำขู่ ยังไม่ทันสิ้นเสียง เขาก็พุ่งเข้าใส่แล้ว
เพียงสามกระบวนท่า ศีรษะของเขาก็บิดหันไปด้านหลังอย่างผิดธรรมชาติ ก่อนร่างจะล้มตึงลงกับพื้น
สมาชิกแก๊งที่เหลือขวัญหนีดีฝ่อ ทิ้งอาวุธแล้วคุกเข่ากันเกลื่อนพื้น
บ่อนพนันของหอพยัคฆ์ขาว สำนักหมัดเหล็ก สำนักฝึกยุทธ์ แหล่งกบดานของแก๊งทรายปลิว…
ลู่หยวนประหนึ่งเครื่องจักรสังหารที่แม่นยำและทรงประสิทธิภาพ ไล่ไปเคาะประตูแต่ละแห่งตามรายชื่อในเอกสาร
ขั้นตอนของเขาเรียบง่ายเสียจนน่าขนลุก
เริ่มด้วยการเจรจา แล้วจึงใช้กำลัง มอบทางเลือกให้พวกมัน
ผู้ต่อต้าน หัวหน้าแก๊งต้องตาย ถูกสังหารในกระบวนท่าเดียว ไม่มีข้อยกเว้น
ผู้ยอมจำนน ส่งมอบอาวุธและยอมให้จับกุม จากนั้นกองกำลังลาดตระเวนที่ตามมาติด ๆ จะเข้าควบคุมตัว