เมืองหลวง เรือนจิ้งหย่วน
ราตรีล่วงลึกแล้ว ทว่าห้องหนังสือยังสว่างไสวดุจกลางวัน
ลู่หยวนนั่งขัดสมาธิอยู่เบื้องหน้าแผงระบบที่กำลังเปล่งแสงเรืองรอง
【แต้มคุณสมบัติ: 17,240,000】
สิบเจ็ดล้านสองแสนสี่หมื่น
ตัวเลขนี้มากพอจะทำให้ตระกูลใหญ่ทั้งหลายของเมืองหลวงคลุ้มคลั่งได้
ทว่าสายตาของลู่หยวนกลับจับจ้องคำเตือนบรรทัดหนึ่งใต้แผงระบบ ซึ่งบาดตายิ่งกว่าโลหิต
【คำเตือน: ระบบวิชาที่ผู้ใช้ฝึกฝนขัดแย้งกันรุนแรงขึ้น รากฐานปะปนซับซ้อนจนถึงจุดวิกฤต โปรดค้นหาวิชาหลักระดับกระดูกมังกรเพื่อผสานโดยเร็ว มิฉะนั้นภายในสามเดือน เส้นลมปราณอาจขาดสะบั้นและพลังบำเพ็ญถูกทำลายจนสิ้น!】
กำหนดเวลาตามคำเตือนลดจาก “หนึ่งปี” เหลือเพียง “สามเดือน”
ยามนี้เขาไม่ต่างจากมหาเศรษฐีผู้ครอบครองภูเขาทอง แต่กลับหาหนทางซื้อยาช่วยชีวิตไม่ได้
“ก๊อก ๆ”
ประตูห้องถูกเคาะเบา ๆ หลี่ซิ่นผลักประตูเข้ามา สีหน้าเคร่งขรึม
เขาวางเอกสารชุดหนึ่งลงบนโต๊ะ ก่อนลดเสียงกล่าวว่า “พี่ลู่ ข้าสืบเรื่องที่ท่านต้องการได้เบาะแสมาบ้างแล้ว”
ลู่หยวนเงยหน้าขึ้น
“วิชาที่คู่ควรกับคำว่า ‘กระดูกมังกร’ อย่างแท้จริง ล้วนสืบทอดมาจากยุคบรรพกาล วิชาที่แพร่หลายในใต้หล้าทุกวันนี้ล้วนเป็นเพียงเศษเสี้ยว” หลี่ซิ่นกล่าวเสียงขรึม “หากถามว่ายังมีที่ใดอาจเก็บรักษามรดกวิชาฉบับสมบูรณ์ไว้ ทั่วทั้งราชวงศ์ต้าฉู่คงมีเพียงแห่งเดียว นั่นคือคลังยุทธ์พิทักษ์แคว้น”
“คลังยุทธ์พิทักษ์แคว้น?”
“ถูกต้อง” หลี่ซิ่นพยักหน้า แววตาเปี่ยมความยำเกรง “สถานที่แห่งนั้นไม่ได้อยู่ในวังหลวงหรือสำนักใด ไม่มีผู้ใดรู้ตำแหน่งที่แน่ชัด ราชวงศ์กับสี่สำนักใหญ่ร่วมกันพิทักษ์ที่นั่น เป็นรากฐานแห่งการสถาปนาต้าฉู่ ภายในเก็บรวบรวมวิชาชั้นยอดและศาสตราเทพที่ราชวงศ์ในอดีตเสาะหามา หากต้องการเปิดคลัง จำต้องมีทั้งตราหยกของจักรพรรดินีและเครื่องหมายรับรองจากประมุขทั้งสี่สำนัก”