แสงอรุณแหวกเมฆา สาดลงบนกระเบื้องเขียวของจวนตระกูลซู
ภายในห้องสงบ กำยานไม้จันทน์ลอยอวลเป็นสาย ลู่หยวนนั่งขัดสมาธิหลับตา จิตใจจมดิ่งลงสู่แผงคุณสมบัติในห้วงสมอง
ผู้ครอบครอง: ลู่หยวน
ขอบเขต: ขั้นเทวมนุษย์ ชั้นหนึ่ง
เคล็ดวิชา: 《เคล็ดหมื่นมังกรคืนสู่หนึ่ง》 (แก่นกระดูกมังกร)
แต้มคุณสมบัติที่ใช้ได้: 2,760,000 แต้ม
เมื่อคืนเขากระชากสายชีพจรบรรพชนของตระกูลหวังมาอย่างหนักหน่วง ได้แต้มมาในคราวเดียวถึง 1,500,000 แต้ม เมื่อนับรวมกับยอดที่เหลือก่อนหน้านี้ ยอดรวมก็ทะลุ 2,760,000 แต้ม เงินก้อนมหาศาลนี้มากพอให้สำนักใด ๆ ตาลุกวาว แต่ในสายตาลู่หยวนยังนับว่าน้อยนิด
กรอบข้อความแจ้งเตือนสีแดงของระบบลอยอยู่กลางสายตา:
【การหลอมรวมเคล็ดวิชาป้องกันต้องใช้แต้มคุณสมบัติ 3,000,000 แต้ม แต้มสะสมในขณะนี้ไม่เพียงพอ ไม่สามารถเริ่มคำนวณวิชาได้】
ยังขาดอีก 240,000 แต้ม
ปลายนิ้วของลู่หยวนเคาะเข่าเบา ๆ สองครั้ง เมื่อมองจากระดับนี้ จำนวนที่ขาดไป 240,000 แต้มดูเหมือนไม่มาก แต่หากสะสมด้วยวิธีปกติ ใครจะรู้ว่าต้องรอไปถึงปีไหนเดือนใด
เสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู
“นายท่าน ข้าตรวจคำนวณรายรับวันแรกของหอหลงยวนเสร็จแล้ว ขอส่งบัญชีให้ท่านขอรับ” เสียงของซุนเต๋อดังลอดบานประตูเข้ามา แฝงความยำเกรงที่ฝังลึกถึงกระดูก
ลู่หยวนสะบัดมือ กลอนประตูก็เปิดออกเองทั้งที่ไร้ลม
สมุดบัญชีปกสีแดงคล้ำเล่มหนึ่งตกลงบนโต๊ะ ข้างกันยังมีถุงเก็บของระดับกลางที่พองตุง
“ว่ามา” ลู่หยวนเอ่ยสั้น ๆ
ซุนเต๋อคุกเข่าอยู่นอกประตู หน้าผากแนบพื้น “เรียนท่านนายท่าน ร้านค้าทั้ง 870 แห่งของนครเทียนเหอ โรงรับแลกเงินใหญ่สามแห่ง และโรงงานสี่แห่ง หลังหักต้นทุนที่ใช้หล่อเลี้ยงกิจการแล้ว รายรับสุทธิของเมื่อวานคิดเป็นเงินตำลึงได้ราว 1,100,000 ตำลึง ตามกฎเกณฑ์เก้าส่วน เครื่องบรรณาการที่เก็บได้จริงมีเงินแท่ง 990,000 ตำลึง บัดนี้แลกเป็นศิลาวิญญาณและตั๋วเงินเก็บเข้าคลังเรียบร้อยแล้วขอรับ”
990,000 ตำลึง
แปลงเป็นแต้มคุณสมบัติแล้ว ก็ได้แค่หนึ่งแสนแต้มเศษ ๆ เท่านั้น
ลู่หยวนเลิกคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายรอยรังเกียจ