ประตูห้องลงกลอน
ลู่หยวนแนบหยกถ่ายทอดวิชาไว้บนหน้าผาก แสงวิญญาณหลั่งไหลเข้าสู่ทะเลจิต ข้อมูลเคล็ดวิชา《เคล็ดหลอมกายแปดแดนรกร้าง》ปรากฏขึ้นทีละบรรทัดบนแผงระบบ
ขั้นปฐพีระดับสูง เน้นหลอมช่องลมปราณและเส้นลมปราณซ้ำเป็นครั้งที่สอง สามารถขยายขีดความจุของช่องลมปราณที่เปิดออกแล้วให้กว้างขึ้นอีก
นี่คือสิ่งที่เขาขาดมากที่สุดในตอนนี้
เขาเรียกแผงคุณสมบัติขึ้นมา
แต้มคุณสมบัติคงเหลือ: 265842
พอแล้ว
ลู่หยวนไม่ลังเล อัดแต้มคุณสมบัติลงใน《เคล็ดหลอมกายแปดแดนรกร้าง》ทันที
ชั้นที่ 1 ใช้ 50000 แต้ม กระแสอุ่นไหลเข้าสู่ช่องลมปราณทั้ง 365 จุด ราวกับเทเหล็กหลอมแดงฉานลงในแม่พิมพ์ ช่องลมปราณทุกแห่งถูกขยายและสร้างขึ้นใหม่
ชั้นที่ 2 ชั้นที่ 3 ชั้นที่ 4—
เขาไม่หยุด
แต้มคุณสมบัติหลั่งไหลออกมาราวสายน้ำ ระดับเคล็ดวิชาเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ครั้นถึงชั้นที่ 7 ความเจ็บปวดก็แปรเปลี่ยนไป ไม่ใช่กระแสอุ่นอีกต่อไป หากเป็นลาวาร้อนระอุที่ไหลทะลักเข้าสู่ไขกระดูก ช่องลมปราณทั้ง 365 จุดต้องแบกรับแรงกดดันจากการหลอมครั้งที่สองพร้อมกัน กระดูกส่งเสียงแตกร้าวถี่รัว ราวกับมีคนจุดประทัดอยู่ในร่าง
ชั้นที่ 8 ชั้นที่ 9
บรรลุขั้นสมบูรณ์
ลู่หยวนกัดฟันกรอด เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผาก เสื้อผ้าด้านหลังชุ่มโชกด้วยเหงื่อแนบติดผิวหนัง
นับตั้งแต่ข้ามมิติมา นี่คือความเจ็บปวดรุนแรงที่สุดที่เขาเคยประสบระหว่างเพิ่มแต้ม มากกว่าตอนฝ่าขีดจำกัด《กายราชันอกรรม》ถึงสามเท่าเป็นอย่างน้อย
แต่เครื่องหมาย “+” บนแผงยังสว่างอยู่
เขาเหลือบมองแต้มคุณสมบัติที่เหลือ: 55842
ไม่พอฝ่าขีดจำกัด
ลู่หยวนหลับตา ทบทวนตัวเลขทุกหลักบนแผงระบบ
องค์รัชทายาทยังติดค้างเคล็ดวิชาเขาอีก 4 วิชา พอแลกเป็นแต้มแล้วแต้มคุณสมบัติก็จะเพิ่มขึ้นมาก แต่การฝ่าขีดจำกัดรอไม่ได้—ตัวนับถอยหลังตามคำเตือนของระบบยังค้างอยู่ตรงนั้น
เขากัดฟัน เทแต้มทั้งหมด 55842 แต้มลงไป
แผงสว่างวาบ
【แต้มคุณสมบัติไม่เพียงพอ ฝ่าขีดจำกัดล้มเหลว ต้องใช้แต้มคุณสมบัติเพิ่มอีก 44158 แต้ม】
ลู่หยวนจ้องข้อความนี้ กำหมัดแน่นแล้วคลายออก
ขาดไปสี่หมื่นกว่าแต้ม หากคิดเป็นเงินตำลึงเงินก็เกินสี่ล้าน