หลี่ซิ่นคุกเข่าอยู่บนพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
เขามองลู่หยวนที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ แล้วรู้สึกเพียงว่าอุณหภูมิในห้องเย็นเยียบราวกับห้องเก็บน้ำแข็ง
เกล็ดน้ำค้างแข็งสีขาวบนพื้นหินเขียวแผ่ลามมาถึงข้างเท้า ทำให้หน้าแข้งของเขาชาจนไร้ความรู้สึก
ลู่หยวนไม่กล่าวอะไร
เขาเพียงจ้องรายงานลับแผ่นบาง จับตามองถ้อยความไม่กี่บรรทัดบนนั้น
【ท่านอธิบดีหวังเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว งานชุมนุมวรรณคดีที่นครเทียนเหอซ่อนแผนสังหาร ใช้วิถีปราชญ์เป็นดาบ ตัดรากถอนโคน ทำลายจิตใจ ต้องทำให้ลู่ฉิงสูญสิ้นมรรคจิต กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ให้จงได้ แล้วใช้เรื่องนี้เป็นเหยื่อล่อให้ลู่หยวนติดกับ】
หลี่ซิ่นกลืนน้ำลาย เอ่ยเสียงสั่น “พี่ลู่ ข้าส่งคนไปนครเทียนเหอแล้ว อย่างเร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาห้าวันกว่าจะ—”
“ไม่ทันแล้ว”
เสียงของลู่หยวนสงบนิ่ง ความนิ่งนั้นทำให้หนังศีรษะของหลี่ซิ่นชาวาบ
เขาลุกขึ้น เดินไปที่หน้าต่าง ทอดสายตามองไปทางนอกเมืองหลวง
นครเทียนเหออยู่ห่างจากที่นี่สามพันลี้
ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นเทวมนุษย์เหาะเหินกลางอากาศโดยไม่หยุดพักทั้งวันทั้งคืน ก็ยังต้องใช้เวลาถึงเจ็ดวัน
ในเมื่อหวังตวนกล้าลงมือ ย่อมไม่มีทางให้เวลาเขาถึงเจ็ดวัน
“ระบบ”
ลู่หยวนเอ่ยเสียงแผ่วในใจ
【นายท่าน ระบบตรวจพบว่าคลื่นอารมณ์ของท่านผิดปกติ ต้องการให้—】
“เลิกพูดไร้สาระ” ลู่หยวนขัดเสียงแจ้งเตือนของระบบ “นำแต้มคุณสมบัติสิบล้านแต้มทั้งหมดไปลงกับ《กายทองคำหมื่นภัยพิบัติไม่พินาศ》”
ระบบเงียบไปชั่วขณะ
【คำเตือน: ขณะนี้《กายทองคำหมื่นภัยพิบัติไม่พินาศ》อยู่ในขั้นปฐพีระดับสูง หากฝืนใช้แต้มคุณสมบัติสิบล้านแต้มเพื่อทะลุขีดจำกัด ความขัดแย้งของวิชาจะปะทุขึ้นก่อนกำหนด อายุขัยของนายท่านจะถูกเผาผลาญต่อเนื่อง และต้องตายอย่างแน่นอนภายในสามเดือน ยืนยันหรือไม่?】