รอยแยกในห้วงอากาศดำมืดไร้แสง ไร้ลม และไร้เสียง
ฝ่ามือเหี่ยวย่นผอมแห้งราวกิ่งไม้ยื่นออกมาครึ่งฉื่อ ฝุ่นผงในรัศมีพันจั้งพลันหยุดนิ่งกลางอากาศ
ทวนเหล็กในมือทหารองครักษ์สามหมื่นนายหยุดสั่น ลมเหนือที่โหมกระหน่ำพลันแข็งค้างอยู่ริมทุ่งร้าง ฟ้าดินทั้งผืนถูกมือยักษ์ไร้รูปร่างกดตรึงไว้ สายเลือดลมปราณของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลไหลช้าลงจนแทบหยุดนิ่ง
เหนือขั้นเทวมนุษย์ คือขั้นทะลวงห้วงมิติ!
ความน่าสะพรึงกลัวอันยิ่งใหญ่เหนือความเข้าใจของปุถุชน หลักค้ำจุนความมั่นคงที่แท้จริงของราชวงศ์ต้าฉู่ ผู้ก่อตั้งแผ่นดินมาสามร้อยปี—ผู้พิทักษ์มรรคา “เงามืด”
“จงอยู่ที่นี่เสีย”
สุรเสียงจักรพรรดิจากส่วนลึกของศาลบรรพชนทะลวงกำแพงมิติ ตรงเข้าสู่ดวงวิญญาณ
มือเหี่ยวย่นตะปบไปเบื้องหน้าอย่างง่ายดาย นิ้วทั้งห้างอเป็นตะขอ ล็อกจุดชีพจรกลางหลังของลู่หยวนไว้แน่น มิติระหว่างฝ่ามือกับนิ้วมือยุบตัวลงทีละชุ่น กลายเป็นกรงขังไร้รูปร่าง แม้แต่แสงยังหนีไม่พ้น
จักรพรรดินีจ้าวหมิงเยวี่ยซึ่งยืนอยู่บนขั้นบันไดแท่นบูชาหยุดฝีเท้า ลายมารบนใบหน้าซ้ายหยุดเคลื่อนไหว แววตาเปี่ยมความสะใจ
เมื่อเงามืดลงมือ ต่อให้เป็นเซียนก็ยากช่วย
กลางซากแท่นบูชา เกล็ดมังกรสีม่วงทองทั่วร่างลู่หยวนลุกชัน
ลางร้ายสุดขีดกรีดร้องดังลั่นในทะเลจิตสำนึก
หากเป็นยอดฝีมือทั่วไป ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นเทวมนุษย์เก้าชั้นฟ้าระดับสูงสุด เมื่อเผชิญอำนาจแห่งขั้นทะลวงห้วงมิติที่บดขยี้มิติได้เช่นนี้ ก็มีแต่ต้องยอมจำนน
แต่ลู่หยวนไม่ใช่ยอดฝีมือทั่วไป
“ไอ้แก่ใกล้ลงโลง ฝาโลงยังปิดไม่สนิท ยังกล้ายื่นกรงเล็บออกมาขโมยลูกท้ออีกหรือ?”
ลู่หยวนไม่แม้แต่กะพริบตา เจตจำนงของเขาคมกริบราวคมดาบ ฟันลงบนหน้าต่างระบบอย่างหนักหน่วง
“แต้มคุณสมบัติยี่สิบห้าล้าน เผาให้หมด!”
【ยืนยันคำสั่ง!】
【ใช้แต้มคุณสมบัติ 25000000 แต้ม!】
【《กายมังกรจักรพรรดิอมตะ》 อนุมานถึงชั้นที่สี่ (สมบูรณ์)!】
【《เคล็ดหมื่นมังกรคืนสู่หนึ่ง》 หลอมรวมถึงขั้นบรรลุ!】
【ขอบเขตของผู้ครอบครองทะลวงขั้นโดยบังคับ!】
ตูม!
ภายในร่างลู่หยวนราวกับภูเขาไฟนับร้อยล้านลูกปะทุขึ้นพร้อมกัน