ยามราตรี
ลี่เหนียนนั่งอยู่บนเตียง หยิบตำราเคล็ดวิชาจากตระกูลอี้ออกมา
[ตรวจพบเคล็ดวิชาสายหมอกน่านน้ำฉบับม้วนขาดที่สามารถคาดการณ์ได้ ท่านจะทำการคาดการณ์หรือไม่]
"คาดการณ์!"
สายตาของลี่เหนียนจดจ่อเป็นหนึ่งเดียว
[ใช้คะแนนข่าวกรอง 15 คะแนน เริ่มการคาดการณ์]
ชั่วพริบตา
กาลเวลาหยุดนิ่ง
ในห้วงความคิด ประกายแสงสีทองวาบสว่างจ้า รวมรวมเป็นรูปปั้นทองคำน้อยตนหนึ่ง คอยคาดการณ์และทำความเข้าใจเคล็ดวิชาอย่างไม่หยุดหย่อน
แสงทองสลับซับซ้อน
เวลาล่วงเลยราวม้าขาวผ่านซอกเขา
[ปีที่หนึ่ง เจ้าถือเคล็ดวิชาสายหมอกน่านน้ำฉบับม้วนขาดที่ได้มา ศึกษาค้นคว้าอย่างสุดกำลัง หวังจะซ่อมแซมให้สมบูรณ์ แต่เคล็ดวิชาลึกซึ้งเกินหยั่งถึง เจ้าทุ่มเทสุดชีวิตก็ไม่มีวี่แววของความสำเร็จ เจ้ารู้สึกว่าการปิดประตูคิดค้นโดยไม่แลกเปลี่ยนนั้นเป็นเพียงการพูดบนกระดาษ ดังนั้นเจ้าจึงถือคันเบ็ดท่องไปตามสายน้ำทั่วสารทิศ เพื่อหวังจะเข้าใจเคล็ดวิชาจากธรรมชาตินี้]
[ปีที่เจ็ด เจ้าอุทิศตัวหลายปี ผ่านร้อนผ่านหนาว ณ วันหนึ่ง เจ้าเดินทางมาถึงบ่อน้ำเย็น ดั่งเช่นเคยทอดเบ็ดลงตกปลา ยามเมื่อตะขอปลากระทบผิวน้ำ คลื่นน้อยบนผิวน้ำสะท้อนระลอกในใจ เจ้าพลันบังเกิดความเข้าใจ]
[ปีที่สิบ เจ้าเที่ยวท่องกลับมา ปิดด่านทำความเข้าใจ ในที่สุดวันหนึ่ง เจ้าก็เข้าใจแก่นแท้ของเคล็ดวิชา แต่ม้วนวิชาขาดหายไปมากมาย ยังมีสิ่งลึกซึ้งที่ยากจะเข้าใจอีกเป็นอันมาก เจ้าจึงปิดด่านทำความเข้าใจต่อไป]
[ปีที่สิบห้า เจ้าค้นคว้าเคล็ดวิชาอย่างไม่ลดละ คัดเอาสาระทิ้งสิ่งหยาบ ในที่สุดก็เข้าใจม้วนแรกของเคล็ดวิชาฉบับขาด "วิชาจับปลาตำหนักพันธารา" และเชี่ยวชาญมัน วิชานี้คิดค้นมาเพื่อการตกปลาโดยเฉพาะ สามารถตกปลาในสายน้ำนับพันชนิด ไม่ว่าเจ้าอยู่แห่งหนใด ผ่านฤดูกาลใด ผืนน้ำดีหรือเลวเพียงใด ไม่จำกัดคันเบ็ดหรือเหยื่อทั่วไป สายเบ็ดสามารถเป็นคันเบ็ด เป็นตะขอ เป็นเหยื่อ เพียงทอดสายเบ็ดลงน้ำ ก็สามารถดึงดูดปลาให้เข้ามาหาได้เอง... ปลาที่สมัครใจติดเบ็ด!]