ในห้องชั้นใน
หลิวชินหยุนนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้จื่อถาน ตรงหน้าเขามีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่
จากมุมปากทางเข้าห้องชั้นใน ลี่เหนียนมองเห็นใบหน้าของหญิงสาวได้เต็มตา
รูปร่างสูงโปร่งคล่องแคล่ว สวมชุดฝึกดูสง่างามน่าเกรงขาม
ผมยาวครึ่งมัดหย่อยลงบนบ่า คิ้วดาบตาดาว เรืองประกายแจ่มใส ใบหน้าสดใสเฉี่ยวคม
ผิวพรรณเนียนละเอียด ระหว่างคิ้วแผ่รัศมีความชอบธรรม
ท่วงท่าสงบสุขุม ทั้งความงามของสาวน้อย และพลังความมั่นคงของศิษย์พี่หญิง
ห้าคำ—
ทั้งเฉี่ยว ทั้งงดงาม!
หลิวชินหยุนสัมผัสได้ถึงลี่เหนียนที่ปากทางเข้า ดวงตาอินทรีเย็นชาเหล่มาทางนั้น
"ลี่เหนียน เจ้ามาแล้ว นี่คือศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า ฉินเกอเยว่"
"ศิษย์คารวะท่านอาจารย์"
"ข้าน้อยคารวะศิษย์พี่ใหญ่"
ลี่เหนียนรีบเดินเข้าไปในห้อง คารวะหลิวชินหยุนและฉินเกอเยว่ด้วยท่ากำหมัด
ฉินเกอเยว่มองเขาพยักหน้ารับเบา ๆ
"เจ้าก็คือศิษย์น้องหก ลี่เหนียนสินะ"
"กระผมเอง"
ลี่เหนียนตอบอย่างสุขุมไม่ถ่อมตนเก้อเขิน
ฉินเกอเยว่พิจารณาเขาอยู่ครู่หนึ่ง
"ท่านอาจารย์บอกข้าว่า เจ้ามีความเข้าใจแจ่มแจ้งเกินคน ในเมื่อคุณสมบัติกระดูกธรรมดา ยังเคาะเปิดประตูเลือดได้เร็วกว่าข้าหนึ่งวัน นับว่าหายากยิ่ง"
"หืม?"
"พลังลมปราณเข้มข้น..."
"ศิษย์น้อง เจ้าฝ่าหลังกลางสำเร็จแล้วหรือ!"
ทันใดนั้น ใบหน้าหวานของฉินเกอเยว่สั่นสะเทือน ดวงตางดงามเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เร็วเหลือเกิน! ผู้ชายคนนี้!
"หลังกลาง!"
หลิวชินหยุนขมวดคิ้วแน่น สายตาจริงจังจ้องมองร่างกายของลี่เหนียน
นางเคยตักเตือนลี่เหนียนแล้ว อย่ารีบเร่งยกระดับการบำเพ็ญ ยังไม่ทันสองวัน ก็ฝ่าขั้นอีกแล้ว
สิ่งนี้ทำให้นางไม่พอใจยิ่งนัก
ครู่หนึ่ง หลิวชินหยุนจู่ ๆ ก็พบอะไรบางอย่าง ขมวดคิ้วแน่นขึ้นอีก
แล้วก็คลายออก