สองวันต่อมา ใต้ประกาศบนกำแพงถนนสายยาว ชาวเมืองติ้งอันจำนวนมากมุงดูกันอยู่
เมื่อชาวบ้านได้อ่านเรื่องราวต้นเหตุของคดีเขื่อนแตกที่อ่างเก็บน้ำเฮยหลิง ต่างพากันโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง
หลิวฮั่นหลินถูกคุมตัวในรถนักโทษแล่นผ่านถนนสายยาว เพื่อไปตัดหัวที่ประตูอู่เหมิน
เขาผมเผ้ายุ่งเหยิง แววตาหมองคล้ำ เปลือกตาห้อยลง มือและเท้าถูกล่ามด้วยโซ่ตรวน
ด้านหลังของเขาคือสองพี่น้องอู๋เจียงไห่และอู๋เจียงหลิว รวมถึงอู๋หลินและคุณยายตระกูลอู๋
สามสำนักมิได้เพียงแต่สืบพบว่าคนตระกูลอู๋เกี่ยวข้องกับคดีเขื่อนแตกที่อ่างเก็บน้ำเฮยหลิงเท่านั้น ยังสืบพบอีกว่าพวกเขาต่างมีคดีฆ่าคนติดตัวอยู่ด้วย
คุณยายตระกูลอู๋น้ำตาน้ำมูกไหลริน เธอไม่เคยคาดคิดแม้แต่น้อยว่าอัครเสนาบดีแห่งราชสำนักในเวลานั้นก็ไม่อาจปกปักรักษาตระกูลอู๋ของพวกเขาไว้ได้
ที่แท้อ๋องผู้สำเร็จราชการและพระชายาล้วนเป็นผู้ที่น่าเกรงกลามหาภัยเพียงนี้
อู๋เจียงไห่มีแววตาชาเฉย ในยามนี้ไร้หนทางแก้ไขใด ๆ แล้ว
อู๋เจียงหลิวใช้ดวงตาข้างที่เหลือมองดูชาวบ้านที่โกรธแค้นซึ่งล้อมอยู่บนถนนสายยาว เมื่อสบเข้ากับสายตาเกรี้ยวกราดของพวกเขา เขาก็ตกใจรีบก้มหน้าลง
อู๋หลินเป็นคนชั่วที่รังแกชาวบ้านมาหลายปี บัดนี้ถึงได้เชื่อว่านบ้านของตนสิ้นแล้ว ตระกูลของพวกเขาจบสิ้นแล้ว!
เขาจะไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ ข่มเหงรังแกผู้อื่นตามอำเภอใจได้อีกต่อไป
ทันใดนั้น ตรงหน้าเขามืดลง กลิ่นคาวเหม็นโชยเข้าจมูก มีคนขว้างไข่เน่ามาที่เขา
"อ๊าย!"
อู๋หลินกรีดร้องขึ้นมา จากนั้นก็มีคนโยนรองเท้าเหม็นไปที่ใบหน้าของหลิวฮั่นหลิน กลิ่นเหม็นอบอวลจนเขเกือบหายใจไม่ออก
รองเท้านั้นทำให้เขาน้ำหูน้ำตาไหล เลือดกำเดาไหลอาบจมูก กลิ่นคาวเลือดอบอวลอยู่ในโพรงจมูก เขามองใบหน้าโกรธแค้นของชาวบ้าน แล้วหลับตาลง ไม่กล้าเงยหน้ามองพวกเขา