จั้นเสวี่ยโหรวสะดุดเท้าตัวเองจนล้มลงกับพื้น นางร้องครวญครางออกมาเสียงหนึ่ง แล้วหายใจหอบใหญ่พลางพูดว่า "ข้าวิ่งไม่ไหวแล้ว คุณหนูสี่!"
จั้นหลานถอดเสื้อนอกของนางออก รูดลงมาพลางพูดว่า "เร็วเข้า รีบหนีไป ข้าจะช่วยล่อพวกมันเอง ถอดเสื้อเจ้าออกมา!"
จั้นเสวี่ยโหรวตะลึงไปครู่หนึ่ง จั้นหลานพูดอะไรนางหนะ?
อีกฝ่ายคิดว่าคนพวกนี้มาจะฆ่านาง กลับคิดจะช่วยนางอีกต่างหาก!
จั้นหลานรวบรัดถอดเสื้อนอกของจั้นเสวี่ยโหรวออก แล้วสวมเสื้อของอีกฝ่ายเข้ากับตัวเอง จั้นเสวี่ยโหรวจึงตั้งสติได้
นางอยากจะถอดเสื้อของตัวเองออก แต่จั้นหลานก็ดึงนางให้วิ่งต่อไปอีกครั้ง
จั้นเสวี่ยโหรวหอบแฮ่กๆ ตะโกนเสียงดังว่า "หยุดก่อน ข้าวิ่งไม่ไหวจริงๆ!"
"ตามเร็ว!" จั้นเสวี่ยโหรวได้ยินเสียงของพวกแก๊งฉลามดำ
แววตานางเริ่มคล้ำลง อีกไม่นานจั้นหลานก็จะถูกพวกแก๊งฉลามดำรุมกระทืบ แล้วโยนทิ้งลงหน้าผา
ในที่สุด หลังจากวิ่งออกไปได้อีกห้าสิบก้าว เสียงด้านหลังก็ใกล้เข้ามาทุกที
จั้นหลานและจั้นเสวี่ยโหรวถูกชายฉกรรจ์หน้ากากดำกว่าสิบคนตามมาทัน
หัวหน้ากลุ่มเป็นชายร่างกำยำหน้าที่คล้ำ เป็นหัวหน้าแก๊งฉลามดำชื่อหลิวซื่อ เขาตะโกนเสียงดังว่า "เหฮี ข้ายังคิดว่าเจ้าจะวิ่งหนีไปไหนได้ จั้นหลาน มีคนจ้างให้เราเอาชีวิตเจ้า!"
จั้นเสวี่ยโหรวแสร้งทำท่าตกใจกลัว นางกำลังจะพูดอย่างไม่จริงใจว่า คุณหนูสี่ รีบหนีไปเร็ว!
ไม่คิดว่าจั้นหลานที่อยู่ข้างกายจะตะโกนใส่นางเสียงดัง "เจ้าหนีไปเร็ว!"
ยามนี้เอง จั้นเสวี่ยโหรวถึงได้ตระหนักด้วยความตกใจว่าพวกโจรเหล่านั้น ต่างจ้องมองมาที่นางทั้งหมด
ชุนฮวาล่ะ? องครักษ์สองคนนั้นหายไปไหน!
จั้นเสวี่ยโหรวรีบแก้ตัวอย่างลนลาน "ไม่ ข้าไม่ใช่จั้นหลาน!"
"โธ่เอ๊ย ยัยนี่พูดโกหก นายจ้างสั่งไว้ว่า จั้นหลานสวมชุดกระโปรงสีม่วง ไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นใคร!"