แม่ทัพซ้ายแห่งตงเว่ยเซี่ยหยวนจางมองไปที่จั้นหลาน แม่ทัพหญิงผู้เลื่องชื่อแห่งราชวงศ์หนานจิ้นผู้นี้ สมชื่อไม่ผิดเพี้ยน ทุกนัดก่อนหน้านี้ล้วนแม่นตรงใจกลางเป้า
แต่ยอดธนูเซียวลี่แห่งตงเว่ยของพวกเขาก็มิใช่คนธรรมดา ฝึกฝนวิชาธนูมาตั้งแต่วัยเยาว์ ไม่เคยพลาดแม้ครั้งเดียว
เกรงว่าแม้แต่จั้นหลานเองก็ยากจะชนะในการประลองรอบนี้ได้ เพราะเซียวลี่มีวิชาลับเฉพาะตัว
เซียวลี่มองไปที่จั้นหลาน แววตาเปี่ยมไปด้วยความดูแคลน "วางถ้วยชาไว้บนแขนของแต่ละคน ยิงให้แม่นตรงใจกลางเป้าโดยที่ถ้วยไม่ร่วงหล่นจึงจะถือว่าชนะ!"
จั้นหลานมองเซียวลี่แล้วตอบรับอย่างหน้าชื่นตาบาน "ได้สิ เช่นนั้นก็ประลองตามที่เจ้าว่า!"
ฮ่องเต้ชิ่งอู่เอ่ยปาก "ดี จัดเตรียมถ้วยชา ยิงสามเกาทัณฑ์ตัดสินแพ้ชนะ ทั้งสองใช้กำลังเต็มที่ในการประลอง!"
เซียวลี่วางถ้วยชาที่เต็มไปด้วยน้ำไว้บนข้อศอกของตน
ฝีมือของเขารวดเร็วยิ่งนัก ธนูดอกแรกเพิ่งพุ่งออกไป ธนูดอกที่สองก็ขึ้นเข้าสายแล้ว กระบวนการทั้งหมดคล่องแคล่วว่องไว น้ำในถ้วยไม่มีแม้แต่หยดเดียวที่กระเด็นออกไปภายนอก ถ้วยชาบนแขนนิ่งสนิทไม่ไหวติง
ธนูดอกที่สามพุ่งออกไปพร้อมเสียงดังเปรี้ยง! น้ำในถ้วยชาไหวเล็กน้อย แต่ก็ยังคงตั้งมั่นอยู่บนแขนอย่างมั่นคง
มู่เหยียนมองจั้นหลานอย่างเงียบ ๆ ในปีนั้นเขาสอนนางใช้วิธีนี้ฝึกยิงธนู แต่นางล้มเหลวทุกครั้ง จนกระทั่งเขาจากไป นางก็ยังไม่เคยสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว
วันนี้จะสำเร็จได้จริงหรือ?
จั้นหลานขึ้นธนูใส่สาย วางถ้วยชาไว้บนแขนของนาง ถ้วยชาเต็มไปด้วยน้ำชา
ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นไปด้วย ซือเหยากระตุกมุมปากเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ นางไม่เชื่อว่าจั้นหลานจะเก่งไปเสียทุกด้าน ใครเล่าจะไม่รู้ว่าเซียวลี่คือยอดธนูแห่งตงเว่ย ตราบจนถึงวันนี้ยังไม่มีผู้ใดเอาชนะได้